ΑΦΙΕΡΩΜΑ:ΑΙΓΙΟ,ΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ 1941-1944

Σπάνια φωτογραφία.Τα πρώτα Γερμανικά τανκς στο Αίγιο.Πηγή:Βήμα της Αιγιαλείας-Φάνης Ζουρόπουλος

Τον Απρίλιο του 1941 η Ελλάδα αντιμετώπισε και την επίθεση των Γερμανών του Χίτλερ.Παρά την άνιση, γενναία αντίσταση του ελληνικού στρατού σε δυο μέτωπα, αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει.Η τριπλή κατοχή άρχιζε...

Στο Αίγιο,αρχές Μαΐου του 1941, ήρθαν οι μηχανοκίνητες μονάδες Γερμανών από το Ξυλόκαστρο και την Πάτρα, ακολουθώντας την παλαιά εθνική οδό, ενώ οι νικητές παππούδες μας έβλεπαν τους ηττημένους Ιταλούς να έρχονται λίγες ημέρες μετά ως κατακτητές χαρούμενοι! Και εδώ όμως ο κόσμος πλην ελαχίστων δε γονάτισε, δε λύγισε και δεν προσκύνησε τον κατακτητή. 

Γερμανοί αξιωματικοί φωτογραφίζονται στο μπαλκόνι σπιτιού του Αιγίου.Πηγή:Βήμα της Αιγιαλείας-Φάνης Ζουρόπουλος

Δύσκολη περίοδος ήταν ο χειμώνας του 1941- 42.Οι κάτοικοι του Αιγίου προσπαθούν να βρουν τρόφιμα στα χωριά της Αιγιαλείας δίνοντας ανταλλάγματα ολόκληρες περιουσίες, ενώ η θνησιμότητα ηλικιωμένων και παιδιών αυξανόταν δραματικά.Οι γιατροί της πόλης,το Νοσοκομείο και ο Ερυθρός Σταυρός δίνουν το δικό τους αγώνα.Οι  αντιστασιακές οργανώσεις δειλά δειλά συγκροτούνταν κι εδώ, από τις αρχές του 1942.

Το μνημείο της μάχης στον Άγιο Βλάσιο πάνω από το Πυργάκι,δαπάνη του Φίλιππου Καραγιαννίδη. Φωτο:Κων. Μεσάζος

Η πρώτη οργανωμένη επίθεση στην Πελοπόννησο  έγινε τη Μεγάλη Δευτέρα, 19 Απριλίου του ’43 στο Πυργάκι, όταν χτυπήθηκε και διασκορπίστηκε από μια μικρή ομάδα   ανταρτών, με επικεφαλής το σμήναρχο Δημήτριο Μίχο, ένας πάνοπλος ιταλικός λόχος.Η ιστορία επαναλαμβάνεται  όπως και το 1821,στις 14 Μαρτίου, όταν ο Σολιώτης έριχνε την πρώτη τουφεκιά στους Τούρκους…
Ακολούθησαν συμπλοκές και μάχες με τους Ιταλούς και Γερμανούς αργότερα έξω από την Τέμενη, στο Κακό Χωριό, στην Ακράτα, στην Αράχωβα και αλλού περιορίζοντας το πλιάτσικο των κατακτητών και μεταφέροντάς τους τον τρόμο. Το δέντρο της λευτεριάς ποτίζεται με πολύ αίμα και πόνο,γιατί αρχίζουν οι πρώτες μεγάλες απώλειες. Ανάμεσα στους 106 εκτελεσθέντες από τους Ιταλούς στο Κούρνοβο της Λάρισας, ως αντίποινα για την ανατίναξη της ομώνυμης σήραγγας από τους αντάρτες, ήταν και 5 Αιγιώτες αιχμάλωτοι.

Γερμανοί αξιωματικοί και Αιγιώτες "φίλοι" τους στο λιμάνι.Πηγή:Βήμα της Αιγιαλείας-Φάνης Ζουρόπουλος 

Οι Γερμανοί μαζί με Ταγματασφαλίτες επιχειρούν το πρώτο μπλόκο στην Ελίκη την 1 Ιουλίου του ’43, προσδοκώντας να τρομοκρατήσουν, να συλλάβουν πατριώτες και να καταστρέψουν το χωριό, με πενιχρά γι΄αυτούς αποτελέσματα. 

Γερμανοί και Έλληνες συνεργάτες τους στην πλατεία Αγίας Λαύρας.Πηγή:Βήμα της Αιγιαλείας-Φάνης Ζουρόπουλος 

Οι Γερμανοί αναλαμβάνουν πλήρως την κατοχή του Αιγίου μετά από τη συνθηκολόγηση των Ιταλών, στις 8 Σεπτέμβρη του '43.Υποχρεώνουν σε καταναγκαστικά έργα άνδρες Αιγιώτες. Σε καθημερινή βάση πενήντα νέοι με αλφαβητική σειρά από το Δημοτολόγιο καλούνται για "αγγαρείες".Η λίστα αναρτάται καθημερινά μπροστά στο Δημαρχείο της πόλης.
(Το Δημαρχείο τότε βρισκόταν  μπροστά στην είσοδο των Υψηλών Αλωνίων επί της οδού Μητροπόλεως).
Συγκεντρώνουν όλο τον ιταλικό οπλισμό στο 2^ο Δημοτικό Σχολείο Αιγίου και εκτελούν δυο Αιγιώτες, τους αδελφούς Γρίπη, που προσπαθούν να πάρουν αποθηκευμένα είδη. Κατόπιν ανατινάζονται μέσα στην  πόλη τα πυρομαχικά - μάλλον από ανάφλεξη, προκαλώντας καταστροφές σε σπίτια και το θάνατο αρκετών Γερμανών της φρουράς.Το 2ο Δημοτικό Σχολείο έπαθε πολλές ζημιές που αποκαταστάθηκαν το 1950.
Οι Αιγιώτες πραγματοποιούν μεγάλο συλλαλητήριο στην πλατεία Αγίας Λαύρας στις 22 Οκτωβρίου 1943 με αίτημα την τροφοδοσία της αγοράς με τρόφιμα.Οι Γερμανοί επιτρέπουν τη συγκέντρωση,έχοντας και τα πολυβόλα τους στις στέγες έτοιμα για κάθε ενδεχόμενο.

 Στις 28 Οκτωβρίου, μεσημέρι του ΄43, οι Γερμανοί με τον περιβόητο Κόντραντ Ντέντερ ή Τένερ επιχειρούν μπλόκο στο κέντρο της πόλης του Αιγίου. Συλλαμβάνουν εξήντα άνδρες και εκτελούν έναν. Από το Αίγιο ξεκίνησε η μια από τις τρεις γερμανικές ομάδες για να πραγματοποιήσουν το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων, το Δεκέμβρη του ΄43. Μετά τη σφαγή πυρπόλησαν το χωριό της Φτέρης, γυρίζοντας στο Αίγιο.
Όταν μαθεύτηκε το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων, επικράτησε αναταραχή και αγωνία στο Αίγιο.Το ίδιο βράδυ, στις 13 Δεκεμβρίου 1943, οι αντάρτες σκότωσαν ένα Γερμανό αξιωματικό στη γέφυρα του Σελινούντα έξω από την Κρόκοβα.
Το επόμενο πρωί εκτελέστηκαν δέκα Έλληνες,επτά Αιγιώτες και τρεις Ξυλοκαστρίτες που είχαν αιχμαλωτιστεί από τη Γκεστάπο. Τάφηκαν σε δυο ομαδικούς τάφους στα πευκάκια πίσω από το 1ο Γυμνάσιο.Μετά την απελευθέρωση οι σοροί αποδόθηκαν στις οικογένειές τους.

Το μνημείο των πέντε εκτελεσθέντων στην πλατεία.Φωτο:Κων.Μεσάζος

Το ξημέρωμα της 22ας Ιανουαρίου του 1944, έντρομοι οι κάτοικοι του Αιγίου βλέπουν πέντε πατριώτες κρεμασμένους στα δέντρα της πλατείας Αγίας Λαύρας για λόγους αντιποίνων και εκφοβισμού από τους Γερμανούς - Κλικ εδώ.
Την επόμενη ημέρα,στις 23 Ιανουαρίου 1944, ενώ το αίμα των πέντε Ελλήνων ήταν νωπό, οι Γερμανοί κρέμασαν στον ίδιο χώρο τον Ιταλό αξιωματικό Κορουμπία Ατίλιο ο οποίος μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας είχε προσχωρήσει σε μια μικρή ανταρτική ελληνική ομάδα της περιοχής των Καλαβρύτων.Προδόθηκε, συνελήφθη, βασανίστηκε και εκτελέστηκε...
Τα μεσάνυχτα της 19^ης Φεβρουαρίου πάνοπλοι Γερμανοί πηγαίνοντας από σπίτι σε σπίτι, συλλαμβάνουν 200 Αιγιώτες και Αιγιώτισσες που κρατήθηκαν στο Αμφιθέατρο του Γυμνασίου. Τριάντα από αυτούς με καμιόνια οδηγήθηκαν στην έπαυλη Λυμπερόπουλου-χώρος κράτησης ομήρων-στην Πάτρα.

Εκτελέσεις...εκτελέσεις....εκτελέσεις αθώων πατριωτών

 Από τον προδοτικό κατάλογο είκοσι εννέα ονομάτων Αιγιαλέων που είχε στα χέρια της η Γκεστάπο, είχαν συλληφθεί οι είκοσι, κατηγορούμενοι για συμμετοχή στην αντίσταση. Τα ξημερώματα της 23^ης Φεβρουαρίου, 18 Αιγιώτες εκτελούνται - Κλικ. Ανάμεσά τους ο νεαρός ποιητής Γιάννης Βαλσαμίδης και ο ιερέας των Εισοδίων, ιστορικός συγγραφέας, Θεόδωρος Παπαγεωργίου από την Κουνινά - Κλικ. Όμως οι νίκες των συμμάχων και η αντίσταση στον κατακτητή θέριευαν.

Οι "κλουβίτες" της Κατοχής.Πηγή:foroline.gr

 Η απελευθέρωση των κρατουμένων της κλούβας-Kλικ στο Κράθιο και στον Ψαθόπυργο, των 29 Εβραίων στο σιδηροδρομικό σταθμό του Αιγίου και δεκάδες σαμποτάζ στις γραμμές του τρένου και στην εθνική οδό,οι ενέδρες στα ορεινά, κλονίζουν το Γερμανό κατακτητή που δεν αισθάνεται πουθενά ασφαλής.

Το πλακάκι με τη δική του ιστορία.Πηγή Proti on line

 Σήμερα, μπροστά στο χρυσοχοείο Μουζακίτη, υπάρχει η πλάκα του πεζοδρομίου της Μητροπόλεως, καλυμμένη με τζάμι για να θυμίζει την αποτυχημένη, γενναία απόπειρα 4 ανταρτών, να σκοτώσουν με χειροβομβίδα τον διοικητή των Ες Ες του Αιγίου Τένερ, τον Ιούνιο του 1944.Ο Νίκος Μητρόπουλος ήταν αυτός που έριξε τη χειροβομβίδα.Ο Τένερ γλίτωσε με λίγους μώλωπες αλλά σκοτώθηκε ένας δωδεκάχρονος Αιγιώτης που περνούσε τυχαία στο δρόμο.Τον επόμενο μήνα σε μπλόκο των Γερμανών στο Αίγιο πιάστηκε ο Μητρόπουλος και εκτελέστηκε επιτόπου!
Οι Γερμανοί έφυγαν από το Αίγιο στις 18 Σεπτέμβρη του ίδιου έτους, παίρνοντας ότι μπορούσαν μαζί τους το μεσημέρι από το λιμάνι του Αιγίου, μαζί με είκοσι περίπου ομήρους και το απόγευμα από την Κομαντατούρ,που στεγαζόταν δίπλα στο παλιό 4^ο Δημοτικό Σχολείο, κατευθυνόμενοι προς την Πάτρα.Προτού αποχωρήσουν από το λιμάνι - από εκεί είχαν φύγει το 1821 και οι Τούρκοι - έκαψαν μια από τις σταφιδαποθήκες του Ανδρέα Κουνινιώτη όπου είχαν συγκεντρώσει εφόδια και πυρομαχικά για να μην πέσουν στα χέρια των ανταρτών.

17 Σεπτεμβρίου 1944.Η τελευταία φωτογραφία- τραβηγμένη από το Σπύρο Γιαννακόπουλο που διέφυγε της ομηρείας-των Γερμανών που αποχωρούν ηττημένοι από το λιμάνι του Αιγίου.

Τιμή και δόξα στους αθάνατους νεκρούς του έπους του ’40 της Κατοχής και της Αντίστασης.

Τιμή και δόξα σ’ αυτούς που αγωνίστηκαν και αγωνίζονται για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια.

Τιμή και δόξα σ’ αυτούς που αντιστάθηκαν και αντιστέκονται.

πηγές: Η Αιγιάλεια στην Κατοχή και στην Αντίσταση 1941-  1944, Μπιναρδόπουλου,  Ρούπα, Χλιάπα

          Εφημερίδα:Το Βήμα της Αιγιάλειας,Φάνης Ζουρόπουλος

          http://www.thebest.gr/news/index/viewStory/148205,Φάνης Ζουρόπουλος
          www.foroline.gr

ΟΙ Ε' & ΣΤ' ΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΔΣ ΤΕΜΕΝΗΣ ΣΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΑΙΓΙΟΥ

πηγή:Γ.Α.Κ. Αιγίου

Την Τρίτη 16/10, οι μαθητές των Ε΄και ΣΤ΄ τάξεων του σχολείου μας συνοδευόμενοι από τους εκπαιδευτικούς κ.κ. Κοκοτή Χριστίνα, Μεταξά Μαρία, Σουλάνη Αλεξάνδρα Ελένη και το διευθυντή Μεσάζο Κωνσταντίνο επισκέφτηκαν το Ιστορικό Αρχείο Αιγίου.

Μας υποδέχτηκαν οι κ.κ. Έμυ Σαπίου και Δημήτρης Παπαπέτρου οι οποίοι μας ξενάγησαν στο χώρο και μας ενημέρωσαν για τη λειτουργία, το σκοπό και τις δραστηριότητες του Αρχείου Αιγίου(Γενικά Αρχεία του Κράτους).
Εκεί αντλήσαμε πολλές πληροφορίες και γνώσεις.

το Αναγνωστήριο

Τα τοπικά αρχεία του κράτους ιδρύθηκαν με απώτερο σκοπό την καταγραφή συγκέντρωση, διάσωση, συντήρηση, διαχείριση και προβολή υλικού το οποίο έχει σχέση με τη λειτουργία του κράτους, δημοσίων ή ιδιωτικών οργανισμών, νομικών ή φυσικών προσώπων.

Το αρχειακό υλικό περιλαμβάνει:

• Έγγραφα, χειρόγραφα, κατάστιχα, κώδικες, και συλλογές αυτών
• Απομνημονεύματα και ημερολόγια
• Επίσημη και ιδιωτική αλληλογραφία δημοσίων προσώπων
• Έντυπα, εφημερίδες, περιοδικά, προκηρύξεις, αφίσες, φωτογραφίες
• Αρχεία καταχωρισμένα σε Η/Υ, ψηφιακό υλικό

Το τοπικό Αρχείο Αιγίου ιδρύθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου του 1949.Συνδέεται με το όνομα του Αιγιώτη συγγραφέα και ιστορικού Νύση Μεταξά - Μεσσηνέζη, ο οποίος με δωρεά προς το κράτος παραχώρησε τα αρχεία του προπάππου του Λέοντα Μεσσηνέζη (1787-1821),του Ανδρέα Λόντου (1786-1845), Αιγιωτών προκρίτων και αγωνιστών.

Αρχειοθήκη

Η λειτουργία του άρχισε όταν το 1976,αποπερατώθηκαν οι εργασίες του νεοκλασικού κτιρίου που στέγασε τη Δημοτική Βιβλιοθήκη, με συνδρομή και ενδιαφέρον του Δημάρχου Αιγίου Γεωργίου Παναγόπουλου.

Σήμερα το Ιστορικό Αρχείο Αιγίου καλύπτει την περιοχή του Αιγίου καθώς και των Καλαβρύτων. Έχει αναπτύξει πλούσια δράση με δημοσιεύσεις στον τοπικό τύπο, εκδηλώσεις και εκθέσεις αρχειακού υλικού, σε συνεργασία με φορείς της πόλης, και διοργανώνει ημερίδες για σημαντικά πρόσωπα και γεγονότα ιστορικά, πολιτικά, κοινωνικά που σφράγισαν την τοπική ιστορία και έχουν πανελλήνια εμβέλεια. Το αρχειακό υλικό περιλαμβάνει επίσης:

• Εκπαιδευτικά (Μαθητολόγια, Πρακτικά, Β.Π.Σ., Μητρώα Μαθητών κ.α.)
• Αρχειακό υλικό ιδιωτών, συλλόγων, σωματείων, λεσχών, συνδέσμων
• Συμβολαιογραφικά έγγραφα
• Δημοτικά (Δήμου Αιγίου και Κοινοτήτων)
• Δικαστικά (Ειρηνοδικείο 1841-1939 και Πταισματοδικείο 1971-1985)
• Εκκλησιαστικά
• Διοικητικά έγγραφα δημοσίων οργανισμών της πόλης

Η υπηρεσία διαθέτει αναγνωστήριο, βιβλιοθήκη, κεντρικό και βοηθητικό αρχειοστάσιο καθώς και ιστοσελίδα:  http://gak-aigiou.ach.sch.gr 

πηγή:ΓΑΚ Αιγίου 2015

Οι εκπλήξεις όμως διαδέχονταν η μια την άλλη........Αρκετό υλικό από το σχολείο μας και όχι μόνο!

Δ.Σ. Τέμενης τη δεκαετία του '60!

Εορτασμός επετείου 25ης Μαρτίου δεκαετία '70

Ιούνιος:Γυμναστικές επιδείξεις δεκαετία '60

Καρτέλα αρχειοθέτησης υλικού Δ.Σ Τέμενης

Ένα από τα παλαιότερα μαθητολόγια στο Ιστορικό Αρχείο, είναι από το  Δ.Σ.Τέμενης, έτους 1896!!!!

..........και ο διευθυντής εδώ.Μαθητής της ΣΤ΄ τάξης στο 1ο Δ.Σ. Αιγίου 1977-78!!!

'Eνα μεγάλο ευχαριστώ στους υπεύθυνους του Ιστορικού Αρχείου από μαθητές, εκπαιδευτικούς και εμένα προσωπικά, με πολλή συγκίνηση, για την παραχώρηση αντιγράφων οικογενειακού  ιστορικού.

ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΟ ΣΤΑΓΟΝΟΥΛΗ

Πηγή:ΕΥΔΑΠ

Ο Σταγονούλης είναι ο μικρότερος εργαζόμενος της ΕΥΔΑΠ και ο υπεύθυνος του περιβαλλοντικού προγράμματος για το νερό.

Είναι ο καλύτερος φίλος των παιδιών που επισκέπτονται την ΕΥΔΑΠ και τα βοηθά να μάθουν μαζί για το περιβάλλον και το πολύτιμο αγαθό μας,το νερό.

Μαζί του βλέπουμε τη διαδρομή και την ιστορία του νερού από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.Ο Σταγονούλης διαθέτει:

• ένα βιβλίο για το περιβάλλον,το νερό και τον κύκλο του,καθώς και την ύδρευση στην Αθήνα από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα.Κλικ Εδώ

• ένα βιβλίο εικονογραφημένο με τίτλο "Το ταξίδι του Σταγονούλη" με πλούσια εικονογράφηση.Εκεί με απλό και κατανοητό τρόπο τα παιδιά ακολουθούν το Σταγονούλη σε όλα τα στάδια του φυσικού κύκλου του νερού: στην επεξεργασία, τη διανομή και τη χρήση του, καθώς και το βιολογικό καθαρισμό.Επίσης, διδάσκονται οικολογικές γνώσεις για τη ρύπανση του νερού, αλλά και τρόπους εξοικονόμησής του.Κλικ Εδώ

• ένα ενδιαφέρον τετράδιο με διάφορες εργασίες, ζωγραφιές, σταυρόλεξα και παιχνίδια που ο μαθητής μπορεί να δοκιμάσει και να εμπλουτίσει τις γνώσεις του.Κλικ Εδώ

Μπορείς να τα δεις και να τα κατεβάσεις όλα Ε Δ Ω!

Παιχνίδια με το Σταγονούλη: Κ Λ Ι Κ  Ε Δ Ω! 

πηγή:www.eydap.gr

5η ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΗΜΕΡΑ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

Επιμέλεια αφίσας:κ.Κοκοτή Χριστίνα

Πραγματοποιήθηκε την Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2018 στα γήπεδα 7Χ7 του Τάσου Βασιλείου στο Αίγιο η 5η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού για τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς του σχολείου μας.

Οι καιρικές συνθήκες ήταν ιδανικές - σχεδόν καλοκαιρινό πρωινό- σε πολύ καλές αθλητικές εγκαταστάσεις και όλοι μας μείναμε ευχαριστημένοι.

Οι μαθητές μας έπαιξαν διάφορα ψυχοκινητικά ομαδικά και ατομικά παιχνίδια όπως, Ρίψεις, Στόχους με μπαλάκια σε στεφάνια και κουτιά, Πυραυλάκια,Τιτανικό, Μήλα καθώς και αγώνες Ποδοσφαίρου σε γήπεδο 5Χ5 οι μικροί μαθητές και 7Χ7 οι μεγαλύτεροι.

Ο κ. Γιώργος Παλαιολόγου,ο οποίος προσκλήθηκε από το Σύλλογο Διδασκόντων, μας μίλησε για το Ποδήλατο και την Ποδηλασία,εμπλούτισε τις γνώσεις μας και έκανε μια μικρή επίδειξη με  αγωνιστικό ποδήλατο. 

ΑΓΙΑΣΜΟΣ,11 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2018

Αγιασμός σχολείων Τέμενης Αιγίου

Την Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2018 θα χτυπήσει το πρώτο κουδούνι στα σχολεία μας.

• στις 8:15 π.μ. αγιασμός στο Δημοτικό Σχολείο
• στις 8:45 π.μ. αγιασμός στο Νηπιαγωγείο

ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ - Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ

πηγή:Golden Greece

Επίκαιρο θέμα που έρχεται στην επιφάνεια το καλοκαίρι. Το λογισμικό ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ - Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ είναι κατάλληλο για τους μαθητές όλων των τάξεων του Δημοτικού Σχολείου και όχι μόνο.......

Μπορείς να περιηγηθείς, να εμπλουτίσεις αλλά και να δοκιμάσεις τις γνώσεις σου!

  Κάνε κλικ στην εικόνα ή Ε Δ Ω 

πηγή: On Line Εκπαιδευτικό Λογισμικό

4η ΙΟΥΛΙΟΥ: "ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ"

Τότε που ο Θεός ήταν Έλληνας!!!

Σύμφωνα με το Καταστατικό της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, η 4η Ιουλίου κάθε έτους, έχει χαρακτηριστεί ως “Ημέρα του Ποδοσφαίρου΄΄ τιμής ένεκεν της κατάκτησης του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος στις 4 Ιουλίου 2004, από την Εθνική μας Ομάδα Ανδρών.

Σαν σήμερα, στις 4 Ιουλίου 2004, η Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου μας χάρισε ανεπανάληπτες στιγμές κατακτώντας, για πρώτη φορά στην ιστορία της, το EURO 2004, μέσα στο "Ντα Λουζ" της Λισαβόνας.

Ήταν ο απόλυτος θρίαμβος γιατί στην ιστορία των μεγάλων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, ποτέ δεν είχε συμβεί τέτοιου μεγέθους έκπληξη. Ένα μικρό αουτσάιντερ να κατακτήσει τον τίτλο!

Η Εθνική Ελλάδας όπως παρατάχτηκε στις 4 Ιουλίου 2004 στο Ντα Λουζ για το μεγάλο τελικό!

Πώς φτάσαμε στο θρίαμβο.....

Η Ελλάδα είχε 24 χρόνια να εμφανιστεί σε τελική φάση EURO. Η πρώτη φορά ήταν με τον αξέχαστο Αλκέτα Παναγούλια, το 1980, στο Κύπελλο Εθνών Ευρώπης.

Στο μουντιάλ της Αμερικής, το 1994, γνωρίσαμε τη συντριβή με φαινόμενα αγωνιστικής διάλυσης. Δέκα γκολ παθητικό, τρεις ήττες και υποψίες ευκαιριών στο τελευταίο παιχνίδι με τη Νιγηρία.

Ο όμιλος της Εθνικής μας, το 2004, με Πορτογαλία, Ισπανία και Ρωσία δεν άφηνε περιθώρια αισιοδοξίας ούτε για την τρίτη θέση. Κι όμως......

Ο Πρωτομάστορας Ότο Ρεχάγκελ,Γερμανός προπονητής

Ο Ότο Ρεχάγκελ είχε διαφορετική άποψη. Γνώριζε ότι η ομάδα υστερούσε σε ποιότητα και εμπειρία από τους αντιπάλους της. Το σχέδιο του ήταν να προσαρμόσουμε εμείς το παιχνίδι μας στο παιχνίδι των αντιπάλων και να περιορίσουμε τους παίχτες-βαρόμετρα των ομάδων τους.

Ο Γερμανός δεν ήξερε μόνο μπάλα αλλά και ιστορία. Έμαθε τη νοοτροπία μας και την προσάρμοσε στις απαιτήσεις της διοργάνωσης. Αντιμετώπισε την αμφισβήτηση, την εμπάθεια και  την κακοπροαίρετη κριτική από δημοσιογραφίσκους, προπονητές της εξέδρας, προέδρους - ποδοσφαιροπατέρες που πάντοτε για να έχουν δικαιολογίες ψάχνουν αφορμή στις επιλογές του προπονητή, στα σφυρίγματα του διαιτητή, στην τύχη και στο κακό γήπεδο!

To σκορ που έγραψε ιστορία!

Το αμυντικογενές σύστημα, που σχεδιάστηκε από το Ρεχάγκελ, υλοποιήθηκε με ακρίβεια σχεδόν σε όλα τα παιχνίδια από μια γενιά ποδοσφαιριστών που έδειξαν ότι είχαν "μέταλλο", ποδοσφαιρική μαγκιά, αντίληψη και διάθεση. Περιλάμβανε:

• διπλή ζώνη άμυνας με αλληλοκάλυψη και επιλεκτικό man to man στα ατού των αντιπάλων
• αδιάκοπο τρέξιμο, συνεχή πίεση, κάλυψη χώρων, επαγγελματικά φάουλ εκτός περιοχής πέναλτι, αυτοσυγκέντρωση και πειθαρχία
• βάθος στην άμυνα, ανάσχεση του αντιπάλου στον άξονα, δημιουργία συνθηκών αντεπίθεσης με έμφαση στο ψηλό παιχνίδι και στις στημένες φάσεις

Όμως τίποτα από όλα αυτά δε θα είχε σημασία, αν η ομάδα δεν άγγιζε το εκπληκτικό ρεκόρ του 33%!!! στο τελείωμα των φάσεων σουτ-κεφαλιές/γκολ.
Τέτοιο ποσοστό έχουν πετύχει μόνο μεγάλες ομάδες που σήκωσαν τρόπαια όπως Βραζιλία, Ιταλία, Γερμανία, Αργεντινή!
Η συνέχεια με το πειρατικό να έρχεται για να μείνει από τον Αιγιώτη δημοσιογράφο Γιώργο Χελάκη στο βίντεο που ακολουθεί. Δείτε το για θυμόμαστε οι παλιοί και να μαθαίνετε οι νέοι!!!!!!!!Άλλωστε, κάτι που έγινε μια φορά, μπορεί να ξαναγίνει στο μέλλον.Έτσι βγαίναμε στους δρόμους το 2004!

Κάνε Κλικ στην εικόνα ή Ε Δ Ω

Για την ιστορία, στο μεγάλο τελικό της 4ης Ιουλίου 2004, απέναντι στην Πορτογαλία, ο Ότο Ρεχάγκελ και ο βοηθός του Γιάννης Τοπαλίδης παρέταξαν τους:

Νικοπολίδη, Φύσσα, Σεϊταρίδη, Καψή, Δέλλα, Ζαγοράκη, Κατσουράνη, Γιαννακόπουλο (76' Βενετίδης), Μπασινά, Βρύζα (81΄Παπαδόπουλος) και Χαριστέα.

Το 2004 ήταν, είναι και θα είναι οδηγός μας για το μέλλον.Παιδιά σας ευχαριστούμε!

πηγή φωτο:epo.gr

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΘΑ ΣΑΣ ΠΩ....... ΓΙΑ ΤΗ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΗ ΜΑΥΡΗ ΣΤΑΦΙΔΑ

Έκτη συνεχή χρονιά η Ένωση Γονέων και Κηδεμόνων του Δήμου Αιγιαλείας διοργάνωσε διαγωνισμό παραμυθιού με θέμα το παραδοσιακό προϊόν του τόπου μας τη σταφίδα.Οι μαθητές των σχολείων της περιοχής ανταποκρίθηκαν κάνοντας τη σταφίδα στη φαντασία τους βασίλισσα, πριγκίπισσα, μάγισσα, ατίθασο κορίτσι, αρχόντισσα, πρωταγωνίστρια και ηρωίδα τους, αντάξια της ιστορίας και της θέσης της στη ζωή της Αιγιαλείας εκατοντάδες χρόνια τώρα. Είκοσι πέντε αξιόλογα παραμύθια δημιουργικής γραφής, ευαισθησίας, το καθένα με δικό του τρόπο έκφρασης ιδεών, συναισθημάτων, σκέψεων και οραμάτων που αποδεικνύουν ότι τα παιδιά μαθαίνουν, γνωρίζουν, σκέφτονται και μπορούν να πετύχουν και να προσφέρουν πολλά στο μέλλον.......

πηγή:proti on line

Το πρώτο βραβείο δόθηκε στο παραμύθι της μαθήτριάς μας, της ΣΤ τάξης του σχολείου της Τέμενης, Ευαγγελίας Αναστασοπούλου,  το οποίο με την άδειά της αναρτώ.

«Μια ιστορία θα σας πω…

για τη βασίλισσα

τη Μαύρη Σταφίδα»

        Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας φτωχός αλλά  εργατικός  άντρας. Το όνομά του ήταν Αχαιός. Κάποια μέρα συνάντησε μια όμορφη κοπέλα τη Βοστίτσα.  Θαύμασε το φωτεινό της χαμόγελο και την αγάπησε με την πρώτη ματιά.  Το ίδιο αισθάνθηκε κι εκείνη. Παντρεύτηκαν και πέρασαν μαζί πολλές δυσκολίες και μεγάλη φτώχεια, όμως ήταν ευτυχισμένοι γιατί αγαπιόντουσαν πολύ.

Ο Αχαιός και η Βοστίτσα γέννησαν τρεις όμορφες κόρες: την Ελιά, τη Λεμονιά και την Πορτοκαλιά. Γέννησαν μετά από λίγα χρόνια και μια κόρη που δεν ήταν τόσο όμορφη όπως οι μεγαλύτερες. Ήταν σκανταλιάρα και πολύ ζωηρή. Την ονόμασαν Σταφίδα.

Τα χρόνια πέρασαν και οι κόρες μεγάλωσαν. Οι τρεις πρώτες, όμορφες κι έξυπνες όπως ήταν, έφυγαν και ταξίδεψαν και σε άλλα μέρη της χώρας και του κόσμου. Έγιναν διάσημες και πρόσφεραν πολλά στους ανθρώπους γύρω τους. Οι γονείς τους ήταν πολύ περήφανοι γι’  αυτές.

Η μικρότερή τους κόρη, η Σταφίδα, παίδεψε τους γονείς της πολύ. Κουράστηκαν να τη μεγαλώσουν. Η Σταφίδα ήθελε πολλή προσοχή και υπομονή.

-        Τι θα κάνουμε με αυτό το παιδί; έλεγε η Βοστίτσα

όλο αγωνία.

-        Μη στενοχωριέσαι! Θα μεγαλώσει κι αυτή. Εμείς

πρέπει να την αγαπάμε και να τη φροντίζουμε, την παρηγορούσε ο Αχαιός, αν και μέσα του ανησυχούσε πολύ.

 Όμως καθώς τα χρόνια περνούσαν έβλεπαν την κόρη τους να γίνεται όλο και πιο καλόκαρδη και πρόθυμη.

-        Είδες που στα έλεγα, γυναίκα; Κοίτα το κοριτσάκι

μας πώς άλλαξε. Χαίρεσαι να τη βλέπεις! Υπάκουη, ευγενική, χαρούμενη! Το γέλιο του σπιτιού μας! έλεγε ο Αχαιός ανακουφισμένος που το ζωηρό παιδί τους ηρέμησε.

Όταν μεγάλωσε η Σταφίδα , έγινε μια στρουμπουλή, κοντή κοπέλα με πολύ μελαχρινό χρώμα. Δεν ήταν όμορφη σαν τις αδερφές της, ήταν όμως πολύ εργατική,  είχε πάρει τη χρυσή καρδιά των γονιών της και είχε να πει μόνο γλυκά λόγια. Αγαπούσε τους γονείς και τον τόπο που μεγάλωσε και δεν ήθελε να φύγει μακριά.

Τα πρώτα χρόνια οι άνθρωποι τη φοβόντουσαν.  Άκουγαν και τους γονείς της που έλεγαν πόσο τους κούραζε και την απέφευγαν. Σιγά σιγά όμως η καλή της η ψυχή τούς έκανε να την αγαπήσουν και να αναζητούν την παρέα της.

 Σε κάθε δύσκολη στιγμή η Σταφίδα ήταν εκεί να τους βοηθήσει και να τους συμπαρασταθεί: στις λύπες, στις χαρές, στην πείνα, στα πανηγύρια και στα γλέντια.

Η Σταφίδα είχε μαζί με τους γονείς της ένα κτήμα. Σε αυτό έσπερναν σιτάρι και λαχανικά. Μια μέρα καθώς πήγαινε στο κτήμα της, είδε στην άκρη του δρόμου έναν μικρό θάμνο. Ήταν γεμάτος ξερά κλαδιά και φυλακισμένος μέσα σε αγκάθια και πολλά αγριόχορτα. Η Σταφίδα τον είδε και νόμισε πως προσπαθούσε να ελευθερωθεί. Στάθηκε δίπλα του και έκοψε τα αγκάθια και τα αγριόχορτα. Προσεχτικά έκοψε τα ξερά κλαδιά του και με την τσάπα της σκάλισε το χώμα γύρω από τις ρίζες του. Ήταν υπέροχος έτσι όπως έδειχνε ότι απολαμβάνει τον ήλιο. Νόμισε μάλιστα πως έγειρε τα κλαδιά του λέγοντας «ευχαριστώ».

Από τότε κάθε φορά που περνούσε από εκεί απομάκρυνε όποιο αγριόχορτο πλησίαζε τον θάμνο και σκάλιζε το χώμα του. Κι ο θάμνος λες και ήθελε να την ευχαριστήσει κάθε μέρα φαινόταν πιο δυνατός και πιο όμορφος. Έβγαλε φύλλα κι άρχισε να δένει καρπούς.  Μια μέρα καθώς στάθηκε δίπλα από τον θάμνο, παρατήρησε πως φαινόταν κάπως κουρασμένος κι αδύναμος. Πλησίασε και είδε πως κάποιες βέργες είχαν  μεγαλώσει πολύ κι έπαιρναν τη δύναμη από το υπόλοιπο φυτό. Τις έκοψε προσεχτικά και με μιας ο θάμνος της ξαναζωντάνεψε.

Προς το τέλος του καλοκαιριού από τα κλαδιά του θάμνου κρέμονταν σταφύλια με πολλές μαύρες ρόγες. Ένα βραδάκι, καθώς επέστρεφε σπίτι της από το χωράφι, η Σταφίδα έκοψε τα ώριμα πλέον σταφύλια. Πήγε σπίτι της και τα ακούμπησε στο τραπέζι που ήταν στην άκρη της αυλής. Όταν γύρισαν οι γονείς της, τα πήρε και τους τα πρόσφερε. Ήταν πράγματι από τα πιο νόστιμα και χορταστικά φρούτα που είχαν φάει. «Μέλι!», είπε ο μπαμπάς της. «Υπέροχο!», συμπλήρωσε η μαμά της.

Λίγα τσαμπιά όμως έμειναν πάνω στο τραπέζι. Έμειναν εκεί μέρες. Ο ήλιος τα έψησε και τα ζάρωσε. Ένα απόγευμα που η Σταφίδα καθάριζε την αυλή, βρήκε τις ξεραμένες ρόγες κι ετοιμάστηκε να τις πετάξει. Καθώς έπιασε τα τσαμπιά με τα χέρια της οι ρόγες απομακρύνθηκαν από τα ξερά κλαράκια. Μια ρόγα της έπεσε κάτω κι ένα πουλάκι πέταξε, τη βούτηξε στο στόμα του και χάθηκε στη φυλλωσιά ενός δέντρου. Τότε κάτι την έκανε να δοκιμάσει κι αυτή μια ρόγα. Ξερή απέξω και ζουμερή από μέσα έκανε τη Σταφίδα να καταλάβει πως είχε κάτι πολύ σπουδαίο στα χέρια της.

Από εκείνο το καλοκαίρι το κτήμα της άρχισε να γεμίζει με νέα κλήματα από κληματίδες που τις έδινε ο αγαπημένος της θάμνος. Ήθελε πολύ κόπο και υπομονή να σκάψει το κτήμα και να φυτέψει τα κλήματα. Αλλά και μετά και κάθε χρόνο, όλες τις εποχές, έπρεπε να φροντίζει και περιποιείται τα κλήματά της. Έσκαβε το χώμα γύρω γύρω από κάθε κλήμα, απομάκρυνε τις ξερές βέργες, αργότερα έσκαβε πάλι όλο το κτήμα, έριχνε κοπριά, θειάφι ,έκοβε τις βέργες που μεγάλωναν πολύ. Όταν όμως έδεναν τα σταφύλια και άρχιζαν να μεγαλώνουν, η χαρά της την έκανε να ξεχνάει την κούραση. Μόλις ο καρπός κόντευε να ωριμάσει, ετοίμαζε τα αλώνια για να απλώσει στον ήλιο τα σταφύλια. Κι όταν πια τα σταφύλια ήταν έτοιμα, μαζί με τους γονείς της τα μάζευαν, τα άπλωναν στον ήλιο κι όταν ξεραινόταν ο καρπός, τον μάζευαν, απομάκρυναν τα ξερά κλαράκια και τον αποθήκευαν για να περάσουν τον χειμώνα που ερχόταν. Πραγματικά, η Σταφίδα περιποιόταν τα κλήματά της με μεγάλη αγάπη και προσοχή. Οι γονείς της έλεγαν πως αυτά τα φυτά της μοιάζουν. Τους παίδεψε να τη μεγαλώσουν αλλά το αποτέλεσμα τους αντάμειψε με το παραπάνω.

Φυσικά καθώς το κτήμα γέμιζε με κλήματα, η παραγωγή τους μεγάλωνε. Έτσι η Σταφίδα τάισε πολλές οικογένειες του χωριού σε πολλές δύσκολες ώρες. Πολλοί άρχισαν να φυτεύουν κι αυτοί τέτοια κλήματα. Όλη τη χρονιά αγωνίζονταν για να έχουν σταφύλια τα κλήματα, η ώρα όμως του τρύγου γινόταν γιορτή για τους φτωχούς χωρικούς. Από όλα τα κτήματα ακούγονταν τραγούδια και γέλια.

Τα μαύρα σταφύλια είχαν μπει καλά στη ζωή όλων. Η Σταφίδα και οι άλλες γυναίκες του χωριού χρησιμοποιούσαν το ξεραμένο σταφύλι παντού: σαν ξηρό καρπό, στο ψωμί, στα γλυκά, στις σούπες, στις πίτες, στα φαγητά και στις σαλάτες τους.

Με τη Σταφίδα σύμβουλό τους οι χωρικοί άρχισαν να πωλούν και σε άλλα μέρη και σε άλλες χώρες αυτόν τον νόστιμο και θρεπτικό  καρπό. Αυτό το φυτό είχε διώξει μακριά την  πείνα από τη ζωή τους και ταυτόχρονα  τους είχε δώσει ενέργεια, δύναμη, υγεία και χρήματα.

Οι χωρικοί για να τιμήσουν τη Σταφίδα έδωσαν το όνομα της κοπέλας στον καρπό. «Μαύρη Σταφίδα» τον ονόμασαν και σήμερα είναι γνωστός σε όλον τον κόσμο.

Η Σταφίδα έγινε γνωστή σε όλη τη χώρα. Την κάλεσε στο παλάτι του ο βασιλιάς  Ζάκυνθος με τη γυναίκα του Κεφαλληνία και η βασίλισσα Ηλεία με τον άντρα της, το βασιλιά Μεσσήνιο. Πήγε και τους έμαθε πώς να καλλιεργούν και  στο δικό τους τόπο αυτό το φυτό.

Η Σταφίδα είχε κάνει περήφανους όχι μόνο τους γονείς της αλλά και όλους τους χωρικούς.

Όταν γύρισε στον χωριό της, ζήτησε να τη δει και το βασιλόπουλο του τόπου, ο Αιγιαλεύς. Είχε ακούσει για αυτήν τόσα πολλά που ήθελε να τη γνωρίσει. Ο Αιγιαλεύς αγάπησε τη Σταφίδα και σύντομα παντρεύτηκαν. Έκαναν πολλά παιδιά και έζησαν πολύ ευτυχισμένα.

Τα παιδιά, τα εγγόνια και τα δισέγγονά της διηγούνταν την ιστορία της βασίλισσας γιαγιάς τους, την ιστορία της Βασίλισσας, της Μαύρης Σταφίδας.

           «Σταφίδα»

Δημοτικό Σχολείο Τέμενης