ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΘΑ ΣΑΣ ΠΩ....... ΓΙΑ ΤΗ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΗ ΜΑΥΡΗ ΣΤΑΦΙΔΑ

Έκτη συνεχή χρονιά η Ένωση Γονέων και Κηδεμόνων του Δήμου Αιγιαλείας διοργάνωσε διαγωνισμό παραμυθιού με θέμα το παραδοσιακό προϊόν του τόπου μας τη σταφίδα.Οι μαθητές των σχολείων της περιοχής ανταποκρίθηκαν κάνοντας τη σταφίδα στη φαντασία τους βασίλισσα, πριγκίπισσα, μάγισσα, ατίθασο κορίτσι, αρχόντισσα, πρωταγωνίστρια και ηρωίδα τους, αντάξια της ιστορίας και της θέσης της στη ζωή της Αιγιαλείας εκατοντάδες χρόνια τώρα. Είκοσι πέντε αξιόλογα παραμύθια δημιουργικής γραφής, ευαισθησίας, το καθένα με δικό του τρόπο έκφρασης ιδεών, συναισθημάτων, σκέψεων και οραμάτων που αποδεικνύουν ότι τα παιδιά μαθαίνουν, γνωρίζουν, σκέφτονται και μπορούν να πετύχουν και να προσφέρουν πολλά στο μέλλον.......

πηγή:proti on line

Το πρώτο βραβείο δόθηκε στο παραμύθι της μαθήτριάς μας, της ΣΤ τάξης του σχολείου της Τέμενης, Ευαγγελίας Αναστασοπούλου,  το οποίο με την άδειά της αναρτώ.

«Μια ιστορία θα σας πω…

για τη βασίλισσα

τη Μαύρη Σταφίδα»

        Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας φτωχός αλλά  εργατικός  άντρας. Το όνομά του ήταν Αχαιός. Κάποια μέρα συνάντησε μια όμορφη κοπέλα τη Βοστίτσα.  Θαύμασε το φωτεινό της χαμόγελο και την αγάπησε με την πρώτη ματιά.  Το ίδιο αισθάνθηκε κι εκείνη. Παντρεύτηκαν και πέρασαν μαζί πολλές δυσκολίες και μεγάλη φτώχεια, όμως ήταν ευτυχισμένοι γιατί αγαπιόντουσαν πολύ.

Ο Αχαιός και η Βοστίτσα γέννησαν τρεις όμορφες κόρες: την Ελιά, τη Λεμονιά και την Πορτοκαλιά. Γέννησαν μετά από λίγα χρόνια και μια κόρη που δεν ήταν τόσο όμορφη όπως οι μεγαλύτερες. Ήταν σκανταλιάρα και πολύ ζωηρή. Την ονόμασαν Σταφίδα.

Τα χρόνια πέρασαν και οι κόρες μεγάλωσαν. Οι τρεις πρώτες, όμορφες κι έξυπνες όπως ήταν, έφυγαν και ταξίδεψαν και σε άλλα μέρη της χώρας και του κόσμου. Έγιναν διάσημες και πρόσφεραν πολλά στους ανθρώπους γύρω τους. Οι γονείς τους ήταν πολύ περήφανοι γι’  αυτές.

Η μικρότερή τους κόρη, η Σταφίδα, παίδεψε τους γονείς της πολύ. Κουράστηκαν να τη μεγαλώσουν. Η Σταφίδα ήθελε πολλή προσοχή και υπομονή.

-        Τι θα κάνουμε με αυτό το παιδί; έλεγε η Βοστίτσα

όλο αγωνία.

-        Μη στενοχωριέσαι! Θα μεγαλώσει κι αυτή. Εμείς

πρέπει να την αγαπάμε και να τη φροντίζουμε, την παρηγορούσε ο Αχαιός, αν και μέσα του ανησυχούσε πολύ.

 Όμως καθώς τα χρόνια περνούσαν έβλεπαν την κόρη τους να γίνεται όλο και πιο καλόκαρδη και πρόθυμη.

-        Είδες που στα έλεγα, γυναίκα; Κοίτα το κοριτσάκι

μας πώς άλλαξε. Χαίρεσαι να τη βλέπεις! Υπάκουη, ευγενική, χαρούμενη! Το γέλιο του σπιτιού μας! έλεγε ο Αχαιός ανακουφισμένος που το ζωηρό παιδί τους ηρέμησε.

Όταν μεγάλωσε η Σταφίδα , έγινε μια στρουμπουλή, κοντή κοπέλα με πολύ μελαχρινό χρώμα. Δεν ήταν όμορφη σαν τις αδερφές της, ήταν όμως πολύ εργατική,  είχε πάρει τη χρυσή καρδιά των γονιών της και είχε να πει μόνο γλυκά λόγια. Αγαπούσε τους γονείς και τον τόπο που μεγάλωσε και δεν ήθελε να φύγει μακριά.

Τα πρώτα χρόνια οι άνθρωποι τη φοβόντουσαν.  Άκουγαν και τους γονείς της που έλεγαν πόσο τους κούραζε και την απέφευγαν. Σιγά σιγά όμως η καλή της η ψυχή τούς έκανε να την αγαπήσουν και να αναζητούν την παρέα της.

 Σε κάθε δύσκολη στιγμή η Σταφίδα ήταν εκεί να τους βοηθήσει και να τους συμπαρασταθεί: στις λύπες, στις χαρές, στην πείνα, στα πανηγύρια και στα γλέντια.

Η Σταφίδα είχε μαζί με τους γονείς της ένα κτήμα. Σε αυτό έσπερναν σιτάρι και λαχανικά. Μια μέρα καθώς πήγαινε στο κτήμα της, είδε στην άκρη του δρόμου έναν μικρό θάμνο. Ήταν γεμάτος ξερά κλαδιά και φυλακισμένος μέσα σε αγκάθια και πολλά αγριόχορτα. Η Σταφίδα τον είδε και νόμισε πως προσπαθούσε να ελευθερωθεί. Στάθηκε δίπλα του και έκοψε τα αγκάθια και τα αγριόχορτα. Προσεχτικά έκοψε τα ξερά κλαδιά του και με την τσάπα της σκάλισε το χώμα γύρω από τις ρίζες του. Ήταν υπέροχος έτσι όπως έδειχνε ότι απολαμβάνει τον ήλιο. Νόμισε μάλιστα πως έγειρε τα κλαδιά του λέγοντας «ευχαριστώ».

Από τότε κάθε φορά που περνούσε από εκεί απομάκρυνε όποιο αγριόχορτο πλησίαζε τον θάμνο και σκάλιζε το χώμα του. Κι ο θάμνος λες και ήθελε να την ευχαριστήσει κάθε μέρα φαινόταν πιο δυνατός και πιο όμορφος. Έβγαλε φύλλα κι άρχισε να δένει καρπούς.  Μια μέρα καθώς στάθηκε δίπλα από τον θάμνο, παρατήρησε πως φαινόταν κάπως κουρασμένος κι αδύναμος. Πλησίασε και είδε πως κάποιες βέργες είχαν  μεγαλώσει πολύ κι έπαιρναν τη δύναμη από το υπόλοιπο φυτό. Τις έκοψε προσεχτικά και με μιας ο θάμνος της ξαναζωντάνεψε.

Προς το τέλος του καλοκαιριού από τα κλαδιά του θάμνου κρέμονταν σταφύλια με πολλές μαύρες ρόγες. Ένα βραδάκι, καθώς επέστρεφε σπίτι της από το χωράφι, η Σταφίδα έκοψε τα ώριμα πλέον σταφύλια. Πήγε σπίτι της και τα ακούμπησε στο τραπέζι που ήταν στην άκρη της αυλής. Όταν γύρισαν οι γονείς της, τα πήρε και τους τα πρόσφερε. Ήταν πράγματι από τα πιο νόστιμα και χορταστικά φρούτα που είχαν φάει. «Μέλι!», είπε ο μπαμπάς της. «Υπέροχο!», συμπλήρωσε η μαμά της.

Λίγα τσαμπιά όμως έμειναν πάνω στο τραπέζι. Έμειναν εκεί μέρες. Ο ήλιος τα έψησε και τα ζάρωσε. Ένα απόγευμα που η Σταφίδα καθάριζε την αυλή, βρήκε τις ξεραμένες ρόγες κι ετοιμάστηκε να τις πετάξει. Καθώς έπιασε τα τσαμπιά με τα χέρια της οι ρόγες απομακρύνθηκαν από τα ξερά κλαράκια. Μια ρόγα της έπεσε κάτω κι ένα πουλάκι πέταξε, τη βούτηξε στο στόμα του και χάθηκε στη φυλλωσιά ενός δέντρου. Τότε κάτι την έκανε να δοκιμάσει κι αυτή μια ρόγα. Ξερή απέξω και ζουμερή από μέσα έκανε τη Σταφίδα να καταλάβει πως είχε κάτι πολύ σπουδαίο στα χέρια της.

Από εκείνο το καλοκαίρι το κτήμα της άρχισε να γεμίζει με νέα κλήματα από κληματίδες που τις έδινε ο αγαπημένος της θάμνος. Ήθελε πολύ κόπο και υπομονή να σκάψει το κτήμα και να φυτέψει τα κλήματα. Αλλά και μετά και κάθε χρόνο, όλες τις εποχές, έπρεπε να φροντίζει και περιποιείται τα κλήματά της. Έσκαβε το χώμα γύρω γύρω από κάθε κλήμα, απομάκρυνε τις ξερές βέργες, αργότερα έσκαβε πάλι όλο το κτήμα, έριχνε κοπριά, θειάφι ,έκοβε τις βέργες που μεγάλωναν πολύ. Όταν όμως έδεναν τα σταφύλια και άρχιζαν να μεγαλώνουν, η χαρά της την έκανε να ξεχνάει την κούραση. Μόλις ο καρπός κόντευε να ωριμάσει, ετοίμαζε τα αλώνια για να απλώσει στον ήλιο τα σταφύλια. Κι όταν πια τα σταφύλια ήταν έτοιμα, μαζί με τους γονείς της τα μάζευαν, τα άπλωναν στον ήλιο κι όταν ξεραινόταν ο καρπός, τον μάζευαν, απομάκρυναν τα ξερά κλαράκια και τον αποθήκευαν για να περάσουν τον χειμώνα που ερχόταν. Πραγματικά, η Σταφίδα περιποιόταν τα κλήματά της με μεγάλη αγάπη και προσοχή. Οι γονείς της έλεγαν πως αυτά τα φυτά της μοιάζουν. Τους παίδεψε να τη μεγαλώσουν αλλά το αποτέλεσμα τους αντάμειψε με το παραπάνω.

Φυσικά καθώς το κτήμα γέμιζε με κλήματα, η παραγωγή τους μεγάλωνε. Έτσι η Σταφίδα τάισε πολλές οικογένειες του χωριού σε πολλές δύσκολες ώρες. Πολλοί άρχισαν να φυτεύουν κι αυτοί τέτοια κλήματα. Όλη τη χρονιά αγωνίζονταν για να έχουν σταφύλια τα κλήματα, η ώρα όμως του τρύγου γινόταν γιορτή για τους φτωχούς χωρικούς. Από όλα τα κτήματα ακούγονταν τραγούδια και γέλια.

Τα μαύρα σταφύλια είχαν μπει καλά στη ζωή όλων. Η Σταφίδα και οι άλλες γυναίκες του χωριού χρησιμοποιούσαν το ξεραμένο σταφύλι παντού: σαν ξηρό καρπό, στο ψωμί, στα γλυκά, στις σούπες, στις πίτες, στα φαγητά και στις σαλάτες τους.

Με τη Σταφίδα σύμβουλό τους οι χωρικοί άρχισαν να πωλούν και σε άλλα μέρη και σε άλλες χώρες αυτόν τον νόστιμο και θρεπτικό  καρπό. Αυτό το φυτό είχε διώξει μακριά την  πείνα από τη ζωή τους και ταυτόχρονα  τους είχε δώσει ενέργεια, δύναμη, υγεία και χρήματα.

Οι χωρικοί για να τιμήσουν τη Σταφίδα έδωσαν το όνομα της κοπέλας στον καρπό. «Μαύρη Σταφίδα» τον ονόμασαν και σήμερα είναι γνωστός σε όλον τον κόσμο.

Η Σταφίδα έγινε γνωστή σε όλη τη χώρα. Την κάλεσε στο παλάτι του ο βασιλιάς  Ζάκυνθος με τη γυναίκα του Κεφαλληνία και η βασίλισσα Ηλεία με τον άντρα της, το βασιλιά Μεσσήνιο. Πήγε και τους έμαθε πώς να καλλιεργούν και  στο δικό τους τόπο αυτό το φυτό.

Η Σταφίδα είχε κάνει περήφανους όχι μόνο τους γονείς της αλλά και όλους τους χωρικούς.

Όταν γύρισε στον χωριό της, ζήτησε να τη δει και το βασιλόπουλο του τόπου, ο Αιγιαλεύς. Είχε ακούσει για αυτήν τόσα πολλά που ήθελε να τη γνωρίσει. Ο Αιγιαλεύς αγάπησε τη Σταφίδα και σύντομα παντρεύτηκαν. Έκαναν πολλά παιδιά και έζησαν πολύ ευτυχισμένα.

Τα παιδιά, τα εγγόνια και τα δισέγγονά της διηγούνταν την ιστορία της βασίλισσας γιαγιάς τους, την ιστορία της Βασίλισσας, της Μαύρης Σταφίδας.

           «Σταφίδα»

Δημοτικό Σχολείο Τέμενης

ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΤΕ ΤΩΡΑ

Δημιουργία των μαθητών της ΣΤ΄ τάξης

Για τον εικαστικό διαγωνισμού "Ανακυκλώστε Τώρα" που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής δράσης "Ανακυκλώνω - Δημιουργώ και Προστατεύω" από τη Δημοτική Κοινωφελή Επιχείρηση του Δήμου Αιγιαλείας και το Τμήμα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αχαΐας, επιλέχθηκαν τα διακριθέντα έργα από την κριτική επιτροπή.Το πρώτο βραβείο μοιράζονται το 3ο και το 7ο Δ.Σ. Αιγίου.

Το σχολείο μας συμμετείχε με τέσσερα έργα και διακρίθηκε το παραπάνω έργο των μαθητών της ΣΤ' τάξης.

Συγχαρητήρια στους μαθητές όλων των τάξεων,στους εκπαιδευτικούς τους και ιδιαίτερα στην κ. Κουλουμπή Ιουλία, δασκάλα εικαστικών, που συντόνισε τις εργασίες μας.

Δημιουργία των μαθητών της Ε΄ τάξης

Δημιουργία των μαθητών της Δ΄ τάξης

Δημιουργία των μαθητών της Γ΄ τάξης

Η ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΣΩΖΕΙ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ!!!

Μακάρι το μήνυμα να περάσει σε όλους τους ενήλικες, ειδικά στην περιοχή μας όπου η ανακύκλωση είναι ανάγκη να γίνει προτεραιότητα και ευθύνη του καθενός.Τα παιδιά  δείχνουν το δρόμο!!!!!

ΜΥΚΗΝΑΪΚΗ - ΑΡΧΑΪΚΗ - ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΗ ΕΠΟΧΗ - ΤΟΠΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ Δ' ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

Χάρτης της Αχαΐας στην Αρχαιότητα

πηγή: ΑΙΓΙΑΛΕΙΑ-Αρχαίες Πόλεις και Μνημεία

ΜΕΡΟΣ Α’

Η περιοχή μας κατοικείται από τα προϊστορικά χρόνια. Η Μυθολογία αναφέρει ότι ο Σελινούντας ήταν αυτόχθονας, μυθικός βασιλιάς των Αιγιαλέων στην αρχαία Αχαΐα. Το βασίλειό του περιελάμβανε όλη την σημερινή Αχαΐα και τμήμα της Κορινθίας.

Αιγιαλείς αποκαλούνταν τότε όλοι οι κάτοικοι της περιοχής αυτής. Πάντρεψε την κόρη του Ελίκη με τον Ίωνα ο οποίος τον διαδέχτηκε και στον θρόνο του. Στο Αμάριο άλσος του Αιγίου ο Αγαμέμνονας συγκέντρωσε τους Αχαιούς για να αποφασιστεί η εκστρατεία στην Τροία………

πηγή:el wikipeidia

(Η παρένθεση με τη σελίδα/δες του κειμένου παρακάτω, συνδυάζεται με το αντίστοιχο μάθημα του σχολικού βιβλίου).

Μετά την κάθοδο των Δωριέων, (σελ. 7) οι ηττημένοι Αχαιοί καταφέρνουν να διώξουν τους Ίωνες και να εγκατασταθούν στην περιοχή της σημερινής Αχαΐας. Πρώτος βασιλιάς έγινε ο Τισαμενός και πρωτεύουσα η Ελίκη.Το 1300 π.Χ. ο Κηφέας από την Κερύνεια, είχε ιδρύσει ομώνυμη αποικία στην Κύπρο.(σελ.9) 

Το 800 π.Χ. το πολίτευμα αλλάζει σε αριστοκρατικό.(σελ. 21) Οι Αχαιοί που ζουν σε διάσπαρτες κώμες,* ενώνονται κατά τόπους και δημιουργούν πόλεις.

Ανασκαφές στην Αρχαία Ελίκη

Οι 12 πόλεις από τα δυτικά προς τα ανατολικά είναι:

·         Δύμη

·         Ώλενος

·         Φαρές

·         Τριταία

·         Αρόη(Πάτρα)

·         Ρύπες

·         Κερύνεια

·         Βούρα

·         Ελίκη

·         Αιγές

·         Αιγείρα

·         Πελλήνη

Οι πόλεις αναπτύσσονται ραγδαία και ο πληθυσμός τους αυξάνεται. Συνέπεια είναι να δημιουργηθούν αποικίες στη Μεγάλη Ελλάδα ή Νότια Ιταλία.Οι δύο μεγαλύτερες ήταν η Σύβαρις που ιδρύθηκε από τον Ίσο τον Ελικέα και ο Κρότωνας που ιδρύθηκε από το Μύσκελλο, τον Αιγεάτη.(σελ. 19)

Στην περιοχή του Αιγίου υπήρχε το Αμάριο Άλσος και ο ναός του Ομαγυρίου Διός, όπου ήταν η έδρα της Αμφικτιονικής Ένωσης των πόλεων της περιοχής.(σελ. 25)

Λατρεύονταν επίσης και οι άλλοι θεοί του Ολύμπου,(σελ.11) υπήρχαν μικρά άλση και ιερά σε  περιοχές, τεμάχια ή τεμένη, που ένα έδωσε το όνομα στο χωριό της Τέμενης.

Πληροφορίες παίρνουμε από τον Όμηρο και τον Ησίοδο. Το 700 π.Χ. καθιερώνεται το φοινικικό αλφάβητο στην περιοχή.(σελ.15)

Αεροφωτογραφία:Το Αρχαίο Θέατρο της Αιγείρας

Οι πόλεις έχουν αρχοντικά, που είναι τα σπίτια των ευγενών, υπάρχουν μικρά σπίτια για τους φτωχούς, εργαστήρια,(Τι κατασκεύαζαν;) ναοί, δρόμοι και τείχη. Οι πόλεις μας δε διαφέρουν από τις άλλες ελληνικές πόλεις που έχουμε μάθει. Γύρω από τις πόλεις καλλιεργούνται χωράφια με αμπέλια, ελαιώνες, σιτηρά, δημητριακά και καρποφόρα δέντρα όπως ροδιές, αχλαδιές, μηλιές κ.α. Η θάλασσα ήταν πλούσια σε αλιεύματα. Υπήρχαν πολλοί βοσκότοποι ενώ αγαπημένη συνήθεια των προγόνων μας είναι το κυνήγι.(ζαρκάδια, ελάφια, λαγοί, πουλιά).

Νομίσματα κυκλοφορούσαν κι εδώ. Έχουν βρεθεί στις ανασκαφές ασημένιοι στατήρες από το 600 π.Χ.(Τι σημαίνει αυτό;) σελ.14-15

Αρχαία Κερύνεια Αιγίου

Αίγιο: Μυκηναϊκό Νεκροταφείο κάτω από τα Γυμνάσια

πηγή: ΑΙΓΙΑΛΕΙΑ-Αρχαίες Πόλεις και Μνημεία

*Κώμες:οικισμοί

ΜΑΘΗΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

Με επιτυχία διεξήχθη την περασμένη εβδομάδα στην Πάτρα το Φεστιβάλ Ψηφιακής Δημιουργίας, με παρουσιάσεις καινοτόμων εργασιών μαθητών της Αχαΐας.

Από την Αιγιάλεια συμμετείχαν το Δημοτικό Σχολείο Τέμενης, το 1ο Γενικό Λύκειο Αιγίου και το 1ο και 4ο Γυμνάσιο Αιγίου.

Οι μαθητές του σχολείου μας παρουσίασαν τη φετινή εργασία τους "Τα παιδικά ατυχήματα στο σχολείο" με άρτιο τρόπο,  επάρκεια και δεξιότητα.

Υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί που καθοδήγησαν τα παιδιά ήταν οι κ.κ. Κουτσαντώνης Κωνσταντίνος, ΠΕ 70 και Κούτουλας Αθανάσιος, ΠΕ 20.

Πρόκειται για μια ερευνητική, συνεργατική δουλειά σε power point με τα αποτελέσματα εργασίας που πραγματοποίησαν οι μαθητές της ΣΤ' τάξης, για τα ατυχήματα που συμβαίνουν στο χώρο του σχολείου.

Την παρουσίαση έκαναν οι ίδιοι οι μαθητές στο ακροατήριο με σκοπό τη διάχυση αποτελεσμάτων στην ευρύτερη κοινωνία και την επικοινωνία μεταξύ των μελών της σχολικής κοινότητας.

Συγχαρητήρια στους μαθητές μας και σε όλους τους εμπλεκόμενους!

Δες το βίντεο παρουσίασης!

ΕΥΧΕΣ ΠΑΣΧΑ 2018

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ 
&
ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΠΑΣΧΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!

ΤΟ ΚΑΨΙΜΟ ΤΟΥ ΚΑΡΝΑΒΑΛΟΥ

Την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς,  το βράδυ συνηθίζεται να καίμε τον Βασιλιά Καρνάβαλο. Με το άναμμα της φωτιάς και το κάψιμο του καρνάβαλου ξορκίζονται τα πνεύματα και θεωρείται ότι καίγονται τα πάθη, το μίσος, η κακία και η εχθρότητα ανάμεσα στους ανθρώπους. Το άναμμα της φωτιάς κατά την περίοδο της αποκριάς, όπως υποστηρίζει η Λαογραφία, στηρίζεται στη μαγική δύναμη της φωτιάς κι έχει σχέση με τη μετάβαση από τη χειμωνιάτικη στην ανοιξιάτικη περίοδο. Η φωτιά, όπως πίστευαν παλιά, έδιωχνε τα βλαπτικά πνεύματα και γινόταν έτσι ένα είδος κάθαρσης ενόψει της νέας παραγωγικής περιόδου. Οι Αποκριές συμπίπτουν με το τέλος του Χειμώνα και την αρχή της Άνοιξης, όπου η φύση αναζωογονείται και ανασταίνεται.

Το κάψιμο του βασιλιά καρνάβαλου στο παλιό λιμάνι του Αιγίου

 Ακόμα και το πήδημα της φωτιάς από τους συγκεντρωμένους είχε συμβολικό χαρακτήρα. Οι αρχαίοι πίστευαν ότι όλα τα κακά και δυσάρεστα, καθώς καίγονται, από τη φωτιά, εξαφανίζονται και δίνουν τη θέση τους σε άλλα ευχάριστα γεγονότα.Ο βασιλιάς Καρνάβαλος, το κάψιµό του και οι συµβολισµοί του µας ακολουθούν βήµα βήµα σε όλη την νεότερη Ιστορία και µια λαογραφική αναφορά είναι αναπόφευκτη. Τίποτε λοιπόν δεν είναι αυτό που φαίνεται. Και µπορεί την Κυριακή µια σειρά από πόλεις και χωριά της Ελλάδας να κορυφώνουν τις καρναβαλικές τους εκδηλώσεις µε παρελάσεις, πάρτι και άλλα τελετουργικά – µε µια µικρή δόση εκβιαστικής διασκέδασης –, η αφετηρία των δρώµενων όµως χάνεται στους αιώνες. Οχι, βέβαια µόνον αυτό. Τα έθιµα µετασχηµατίστηκαν. Συµπεριέλαβαν νέα στοιχεία από κάθε εποχή. Κράτησαν όµως τον πυρήνα και το περιεχόµενό τους.

Το κάψιμο του βασιλιά καρνάβαλου στο παλιό λιμάνι του Αιγίου-βίντεο

 Υπό µια έννοια, οι Αποκριές, ο βασιλιάς Καρνάβαλος και το τελετουργικό του κάψιµο  είναι η απόλυτη πράξη αποδόµησης των στερεοτύπων και η πιο πικρή µατιά στον συλλογικό µας βίο.               πηγή:www.infokids.gr

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

Την Τρίτη, 6 Φεβρουαρίου 2018 το Δημοτικό Σχολείο Τέμενης επιλέχτηκε να εκπροσωπήσει  την 7η Περιφέρεια, την Αχαΐα και μαζί με το Δ.Σ. Ξηροπήγαδου Ναυπάκτου τη Δυτική Ελλάδα, στην πρώτη Τηλεδιάσκεψη αφιερωμένη στην ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Συνεδριακό Κέντρο «ΝΟΗΣΙΣ» στη Θεσσαλονίκη.

Η εκδήλωση  μεταδόθηκε ζωντανά μέσω του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου (ΠΣΔ) και μαθητές – εκπαιδευτικοί από όλες τις σχολικές μονάδες μπόρεσαν να την παρακολουθήσουν μέσω της πλατφόρμας ζωντανών μεταδόσεων του ΠΣΔ.

Πριν τη μετάδοση: κ.κ. Κοκοτή Χριστίνα,Φελούκα Βασιλική και Κούτουλας Αθανάσιος με τους μαθητές της Β΄τάξης

Το Σχολείο της Τέμενης σε 15/λεπτη πανελλήνια  προβολή συμμετείχε με την παρουσίαση της δασκάλας κ. Χριστίνας Κοκοτή με θέμα: «Όλοι μαζί για ένα καλύτερο διαδίκτυο» που υλοποιήθηκε στο σχολείο τη χρονιά 2015-16 με τη Στ’ τάξη και συνεχίζεται φέτος με τη Β’ Δημοτικού. Επιλέχτηκε από τους υπεύθυνους του Θεματικού Δικτύου ως το πιο ολοκληρωμένο και αντιπροσωπευτικό δείγμα μιας εξαιρετικής δουλειάς που έχει δημιουργηθεί στα πλαίσια του δικτύου από όλες τις σχολικές μονάδες της Περιφέρειάς μας.

Η παρουσίαση της κ. Χριστίνας Κοκοτή όπως έχει αναρτηθεί στο youtube.Kανε κλικ στην εικόνα ή Ε Δ Ω 

Μεγάλη συμβολή είχε ο εκπαιδευτικός Πληροφορικής του σχολείου μας κ. Κούτουλας Αθανάσιος ως τεχνικός υπεύθυνος για την Τηλεδιάσκεψη.

Χαιρετισμό απηύθυνε η Σχολική Σύμβουλος της 7ης Περιφέρειας κ. Βασιλική Φελούκα.

Ήταν μια πολυδιάστατη εκδήλωση, για τους μαθητές μια πρωτόγνωρη εμπειρία και αξίζει ένα μπράβο στους εκπαιδευτικούς και στα σχολεία, δήλωσε ο υπεύθυνος της Τηλεδιάσκεψης κ. Ηλιάδης.

Για το σχολείο της Τέμενης μια επιβράβευση στην πρωτοπορία και στην καινοτομία.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ:Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΒΟΣΤΙΤΣΑΣ

χαρακτικό: ΒΟΣΤΙΤΣΑ-ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1821,Kωνσταντίνος Κλουβάτος

Η Μυστική Συνέλευση της Βοστίτσας (26-30 Ιανουαρίου 1821)είναι ένα μεγάλο ιστορικό γεγονός πριν την έναρξη της Μεγάλης Επανάστασης.

                                                      Βοστίτσα:Χαλκογραφία του 19ου αιώνα

Είχε πολιτικό χαρακτήρα που καθόρισε την επίσημη έναρξη του αγώνα κάτι που φαίνεται από τις αποφάσεις της.Πρωταγωνιστές ήταν ο "μπουρλοτιέρης των ψυχών" Παπαφλέσσας και ο Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών Γερμανός.

                                                           Βοστίτσα: Οι 12 Βρύσες 19ος αιώνας

ΤΟ  ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ

Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης (αρχηγός της Φιλικής Εταιρίας από το 1820) ορίζει τον Παπαφλέσσα ως εκπρόσωπό του και υπεύθυνο για να μεταβεί στο Μοριά και στα νησιά, μεταφέροντας οδηγίες για την έναρξη της επανάστασης.

Το πασαλίκι του Μοριά το 1821

Αρχικά πήγε στην Ύδρα όπου οι πλοιοκτήτες και οι νοικοκυραίοι εξέφρασαν δισταγμούς, αφού δεν υπήρχε καμιά προετοιμασία.Επέμεινε όμως να γίνει ευρεία σύσκεψη σε κάποιο ασφαλές μέρος του Μοριά και επιλέχτηκε η Βοστίτσα γιατί:

• ήταν μέρος προσβάσιμο και ήρεμο,
• υπήρχαν πολλοί μυημένοι στη Φιλική Εταιρεία,
• οι Τούρκοι ήταν χαλαροί και ελέγχονταν από τον Ανδρέα Λόντο,
• η περιοχή δεν είχε περισσότερους από 300 Τούρκους κατοίκους,
• κορυφαία ονόματα Προεστών του Μοριά ήταν Αχαιοί,
• κοντά βρίσκονταν τα μεγάλα μοναστήρια Ταξιαρχών  και Μεγάλου  Σπηλαίου, οπότε η δικαιολογία τακτοποίησης των κτηματικών διαφορών τους ήταν επαρκής, αλλά και η βοήθεια που υπολόγιζαν  μεγάλη.

Έγιναν πέντε συνεδριάσεις σε διαφορετικά μέρη για λόγους ασφάλειας. Υπήρχε φόβος να προδοθούν και να εγείρουν υποψίες στους Τούρκους.Ο Αλή πασάς γνώριζε για τη Φιλική Εταιρεία.........

Το σπίτι του Παναγιώτη Δεσποτόπουλου σήμερα

Αυτά ήταν:

• στο σπίτι του Παναγιώτη Δεσποτόπουλου
• στο αρχοντικό του Ανδρέα Λόντου
• στο σπίτι του Λέοντα Μεσσηνέζη γαμπρού του Λόντου
• στο αρχοντικό του Αγγελή Μελετόπουλου
• στο σπίτι του Σωτήρη Χαραλάμπη
• στη μονή Ταξιαρχών
• στο μονύδριο του Αγίου Γεωργίου Τέμενης

Πρόσφατα, ο κ. Ιωάννης Κολλιόπουλος,  απόστρατος αξιωματικός με καταγωγή από την Τέμενη,  ερευνώντας απέδειξε ότι ήταν ο παλιός ναός του Αγίου Γεωργίου. Χτίστηκε το 1460 και μέχρι το 1843 ήταν μικρό μοναστήρι-μονύδριο των Ταξιαρχών με την παρακείμενη έκτασή του,όπως αποδεικνύεται από την ανάλυση του αρχιτεκτονικού σχεδίου και τους κώδικες της Μονής Ταξιαρχών που αποκαλύφθηκαν.Μέρος απόκεντρο και ασφαλές, μακριά από το βλέμμα του Τούρκου κατακτητή. Μάλιστα ο ιστορικός Κωνσταντίνος Παπαρηγόπουλος στο έργο του ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ αναφέρει το γεγονός και συγκεκριμένα ότι έγινε  "εν τη μονή του αγίου Γεωργίου περί το Αίγιον".Με την ερευνητική εργασία του κ. Ιωάννη Κολιόπουλου ήρθε η στιγμή της ανακάλυψης. Βρισκόταν στην ίδια θέση όπως και σήμερα εδώ και πεντακόσια χρόνια. Απλά δεν είχε ερευνηθεί ποτέ επιστημονικά.Στις 27/10/2019 με την παρουσίαση του βιβλίου "Ο Αη Γιώργης της Τέμενης-Το Μονύδριο της Συνέλευσης" των κ.κ. Βάνας Μπεντεβή, Φιλολόγου-Ιστορικού & Χρύσας Δημητρίου, Θεολόγου-Αρχαιολόγου πήρε το δρόμο της επίσημης ιστορικής τεκμηρίωσης.

Το εξώφυλλο του ομώνυμου βιβλίου που παρουσιάστηκε στις 27/10/2019 στο ενοριακό κέντρο του Αγίου Γεωργίου στη Τέμενη από τις κ.κ. Μπεντεβή και Δημητρίου.

Η παλιά εκκλησία του Αγίου Γεωργίου Τέμενης

Η Συνέλευση ήταν Μυστική γιατί έτσι αναφέρεται από όλους τους ερευνητές και ιστορικούς συγγραφείς, επειδή άλλαζαν συνεχώς τόπους  συγκέντρωσης και σκόπιμα διέδωσαν ότι συνεδρίαζαν για να λύσουν κτηματικές διαφορές ανάμεσα στο Μ. Σπήλαιο και στη Μονή Ταξιαρχών.

Η Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου

H Μονή Ταξιαρχών Αιγιαλείας

Οι σύνεδροι ήταν περίπου είκοσι πέντε. Από αυτούς οι δέκα ήταν κληρικοί.Πρώτος ο Παπαφλέσσας, ο κύριος εισηγητής της Συνέλευσης ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ως προεδρεύων,o αρχιδιάκονός του Θεόφιλος Βλαχοπαπαδόπουλος, μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών,  ο επίσκοπος Κερνίτσης (σημ. Καλαβρύτων & Αιγιαλείας) Προκόπιος, ο επίσκοπος Χριστιανουπόλεως (σημ. Κυπαρισσίας )Γερμανός με τον πρωτοσύγκελό του, μετέπειτα ιστορικό Αμβρόσιο Φραντζή από  το Μεσορρούγι Ακράτας, ο ιερομόναχος Ιερόθεος και οι τρεις ηγούμενοι των μονών Ταξιαρχών, Μεγάλου Σπηλαίου και Αγίας Λαύρας.

ο Παπαφλέσσας

ο Παλαιών Πατρών Γερμανός

Ο Αιγιώτης προεστός Ανδρέας Λόντος

Ο Καλαβρυτινός προεστός Ανδρέας Ζαΐμης

Οι πρόκριτοι Ανδρέας Λόντος, Ανδρέας και Ασημάκης Ζαΐμης, ο Σωτήρης και ο Σπυρίδων Χαραλάμπης και ο Ανδρέας Χριστοδούλου από την Ακράτα,ο Λέων Μεσσηνέζης, ο Σωτήρης Θεοχαρόπουλος, ο Ασημάκης Φωτήλας, ο Ιωάννης Παπαδιαμαντόπουλος και ο Νικόλαος Λόντος από την Πάτρα,ο Ιωάννης Παπαδόπουλος ο Παναγιώτης Δεσποτόπουλος με το γιο του Αλέξανδρο,ο πρώην βεκίλης του καζά της Βοστίτσας Αγγελής Μελετόπουλος, ο Κωνσταντίνος Ιωάννου ή Ορεινός, ο μεγαλοκτηματίας Μιχαήλ Θεοδώρου ο Αλέξιος Ιγγλέσης , ο Γεώργιος Ευσταθίου και ο Αναγνώστης-Ιωάννης  Αλεξανδρόπουλος  από τη Φτέρη.

Η Μυστική Συνέλευση της Βοστίτσας έδειξε δυνατότητες, ελλείψεις και τις αδυναμίες της επανάστασης. Έδειξε τόσο το πάθος και την αποφασιστικότητα (στο πρόσωπο του Παπαφλέσσα)  όσο την ανησυχία και το δισταγμό, το δύσκολο και επικίνδυνο του εγχειρήματος (στην αντίδραση του Παλαιών Πατρών Γερμανού). Άλλωστε το πάθημα των Ορλωφικών ήταν ακόμα νωπό στις μνήμες κυρίως των μεγαλύτερων εκείνης της εποχής.

Το βιβλίο "Ο κατακαημένος Μοριάς και η δραματική ιστορία του" του Αιγιώτη ιστορικού Τάκη Σταματόπουλου που περιγράφει τις καταστροφές του τόπου από τους Τούρκους το 1770-72

Η Μυστική Συνέλευση της Βοστίτσας .Απόσπασμα από την ταινία "Παπαφλέσσας"

Ωστόσο, παραμένει το πιο σημαντικό γεγονός στην προετοιμασία του αγώνα, γι αυτό και στα πρώτα χρόνια του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους θεωρείτο ως η έναρξη της επανάστασης αφού ήταν ουσιαστικά η πρώτη Εθνική Συνέλευση των Ελλήνων, που με τις τελικές αποφάσεις της προσδιόρισε τη έναρξη της Μεγάλης Επανάστασης και την ταυτόχρονη ένοπλη δράση των αγωνιστών.

Άλλωστε, η επαναστατική διάθεση είχε κυριεύσει ολόκληρη την Πελοπόννησο και τίποτα δεν μπορούσε να τη σταματήσει.Οι συμμετέχοντες στη Συνέλευση γρήγορα βρέθηκαν πρωταγωνιστές στην έναρξη του αγώνα και κατόπιν στα πρώτα βήματα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους........ 
Ο Παπαφλέσσας είχε καταφέρει να λάβει τη συγκατάβαση όλων για την έναρξη του αγώνα παρά τις όποιες ενστάσεις και αντιρρήσεις είχαν διατυπωθεί.Πιστεύεται ότι κρατήθηκαν πρακτικά, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχουν βρεθεί.

Ο όρκος των Επαναστατών Ελλήνων στη Βοστίτσα-Von Schwanthaler-Αίθουσα Τροπαίων της Βουλής

Αποφάσεις όχι μόνο πάρθηκαν και αποτέλεσαν το πρώτο διπλωματικό έγγραφο-αναφέρονται 11 Άρθρα, αλλά υλοποιήθηκαν από εκείνη την ημέρα και μέχρι την έναρξη της επανάστασης. Εξάλλου τις έστειλαν εγγράφως παντού με ειδικούς απεσταλμένους στην Ύδρα, την Κωνσταντινούπολη, στη Ρωσία και σε όλο το Μοριά.(Δημ. Τομαράς - Ιωάννης Παπαρηγόπουλος - Ιερόθεος Μεγαλοσπηλαιώτης - Νικόλαος Πονηρόπουλος) Όρισαν ταμία τον Ιωάννη Παπαδιαμαντόπουλο, ο οποίος άρχισε να μαζεύει χρήματα για τον αγώνα.Λόντος και Μελετόπουλος άρχισαν τη στρατολογία.

Ο Νικόλαος Χριστοδούλου Σολιώτης έριξε την πρώτη τουφεκιά στο Μοριά...

Οι σύνεδροι, ομόφωνα αποφάσισαν να μην υπακούσουν στην πρόσκληση του Μόρα Βαλεσί της Τριπολιτσάς - Άρθρο 11- και "να το βαρέσουν εις το λεβέντικο" κάτι που έγινε από το Νικόλαο Χριστοδούλου Σολιώτη στο Αγρίδι Ακράτας, στις 14 Μαρτίου 1821.Ήταν επαναστατικές πράξεις, ήταν η αρχή του ένοπλου αγώνα.

Οι Τούρκοι άρχισαν να υποπτεύονται για τον ξεσηκωμό.Ο Σελίκ Πασάς της Τρίπολης είχε πληροφορηθεί για τη Συνέλευση, ενώ ο Σεκίλ Αγάς στην Πάτρα πίεζε τον Παλαιών Πατρών Γερμανό να του αποκαλύψει τι έγινε στη Βοστίτσα.
Ο Ανδρέας Λόντος, που μιλούσε άριστα τουρκικά, έπεισε προς στιγμήν τον Αγά ότι οι ραγιάδες δε θα επαναστατήσουν ποτέ γιατί οι προύχοντες δε θέλουν, κερδίζοντας χρόνο.

ΟΙ ΚΥΡΙΟΤΕΡΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

Οι δύο από τους κυριότερους συγγραφείς ήταν σύνεδροι.Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός στα Απονημονεύματά του γράφει σελίδες ολόκληρες για τη Συνέλευση της Βοστίτσας.

  Ο επίσκοπος Αμβρόσιος Φραντζής και το έργο του

Ο αγωνιστής κληρικός Αμβρόσιος Φραντζής αφιερώνει όλο το 4ο κεφάλαιο του πρώτου τόμου ενός σπουδαίου τετράτομου έργου "Επιτομή της Ιστορίας της Αναγεννηθείσης Ελλάδος" καταγράφει λεπτομερώς τη διαδικασία και τις αποφάσεις της Συνέλευσης.
Ο Ιωάννης Φιλήμων (1798–1874) Έλληνας ιστορικός συγγραφέας του 19ου αιώνα και εκδότης της εφημερίδας Αιών, κάνει εκτενή αναφορά με ασφαλή συμπεράσματα για το ιστορικό γεγονός και  χαρακτηρίζει τη Συνέλευση εθνική,ουσιαστική,πανελλήνια.
Όλοι οι απομνημονευματογράφοι, Φωτάκος, Γιάννης  Μακρυγιάννης, Κωνσταντίνος Δεληγιάννης, Μιχαήλ Οικονόμου, Νικόλαος Σπηλιάδης και Νικόλαος Δραγούμης αναφέρονται σε αυτήν.
Επίσης οι σύγχρονοι ιστορικοί με το γεγονός Σπυρίδων Τρικούπης, Αναστάσιος Γούδας και Κωνσταντίνος Παπαρηγόπουλος την χαρακτηρίζουν και την αξιολογούν ως επαναστατικό γεγονός μεγάλης σημασίας.
Οι νεότεροι ιστορικοί όπως ο Αργίτης δικηγόρος-ιστορικός Δημήτριος Βαρδουνιώτης, τη χαρακτηρίζει Πρώτη Εθνική,  ο Τάκης Κανδηλώρος τη θεωρεί Περίφημη και Αντιπροσωπευτική, ο Ακαδημαϊκός Διονύσιος Κόκκινος αναφέρει ότι Επιταχύνεται η έκρηξις της Επαναστάσεως, εκτιμώντας το γεγονός όχι ως προεπαναστατικό αλλά εναρκτήριο του αγώνα.
Ασκεί κριτική σε όσους εσφαλμένα και κακόβουλα υποστήριξαν ότι  η φράση "αποφάσισαν ανακοπήν" μέχρι να κοπάσει ο θόρυβος ερμηνεύεται ως ματαίωση, γιατί αυτή η άποψη δεν τεκμηριώνεται πουθενά! 
Η πολύτομη "Ιστορία του Ελληνικού Έθνους"της Εκδοτικής Αθηνών στο τόμο ΙΒ σελ. 76-78 (Νεότερη Έκδοση,τόμος 27 σελ. 81-83)επικροτείται η τόλμη και ο ενθουσιασμός του Παπαφλέσσα καθώς και η σύμπλευση των προκρίτων της Βοστίτσας μαζί του.
Ακόμα και ξένοι ιστορικοί αναφέρονται στη Συνέλευση της Βοστίτσας συνοπτικά με κριτική άποψη.(o Aυστριακός Anton Prokesch, ο Άγγλος George Finley και ο Γερμανός Carl Mendelson Bartholdy)
Νεότεροι ιστορικοί όπως ο καθηγητής Βασίλης Σφυρόερας χαρακτηρίζει τη Συνέλευση "Ως το τελευταίο προεπαναστατικό και το Πρώτο Επαναστατικό γεγονός"
Ο Σαράντος Καργάκος επισημαίνει τη σπουδαιότητα της "Μυστικής εν Αιγίω Συνελεύσεως" στο βιβλίο του "Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ" καθώς δρομολόγησε ραγδαίες εξελίξεις για την έναρξη του Αγώνα.

Εξώφυλλο του βιβλίου του καθηγητή Αθανάσιου Φωτόπουλου

Στα ίδια συμπεράσματα καταλήγει ο  Αθανάσιος Φωτόπουλος, καθηγητής ιστορίας του ΠΤΔΕ Πατρών στο βιβλίο του "ΟΙ ΚΟΤΣΑΜΠΑΣΗΔΕΣ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ  ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ (1715-1821) σελ.192-204.
Ο καθηγητής Ιστορίας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών π. Γεώργιος Μεταλληνός δίνει τη Διαλεκτική διάσταση του γεγονότος,όπου οι αντιπαραθέσεις  και οι αντιρρήσεις, επιφέρουν τη σύνθεση των αποφάσεων, μέσω του διαλόγου.
Ο Dr. Σταθακόπουλος Δημήτριος ο νεότερος σήμερα πανεπιστημιακός καθηγητής Ιστορίας που ασχολείται με τη Μεγάλη Επανάσταση και την Τοπική Ιστορία κατά την Οθωμανική περίοδο, έχει τονίσει τη σπουδαιότητα των διεργασιών που έχουν όλα τα χαρακτηριστικά μιας σύγχρονης πολιτικής συγκέντρωσης με τα αποτελέσματά της, που οδήγησαν στην έναρξη της Επανάστασης.Εκεί υπήρξε διάλογος πολιτικός, αντιρρήσεις, συγκλίσεις και στο τέλος αποφάσεις..... υπογραμμίζει ο κ. Σταθακόπουλος.

OI AIΓΙΩΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΚΑΙ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Οι Αιγιώτες ιστορικοί έχουν όλοι ασχοληθεί με το γεγονός.
Πρώτος ο Αλέξανδρος Δεσποτόπουλος, γιος του σύνεδρου Παναγιώτη Δεσποτόπουλου, άφησε παρακαταθήκη ολόκληρο το έργο του  "Η μυστική εν Αιγίω συνέλευσις του 1821" (έκδ. Αίγιο, 1892).
Ο Παναγιώτης Ξινόπουλος στην πραγματεία του "Το Αίγιον δια μέσου των αιώνων" δίνει έμφαση στις αποφάσεις της Συνέλευσης που έθεσε ως όριο την έναρξη του αγώνα στις 25 Μαρτίου.

Πορτραίτα Ηρώων -Εξώφυλλο

Ο κορυφαίος ιστορικός της πόλης του Αιγίου Αρίστος Σταυρόπουλος στο πρώτο έργο του "Πορτραίτα Ηρώων" αναφέρει: Η Συνέλευση αυτή είναι υψίστης πολιτικής σημασίας. Είναι η πρώτη Εθνική Συνέλευση των Ελλήνων.....

Εξώφυλλο βιβλίου του ιστοριοδίφη Νύση Μεταξά-Μεσσηνέζη

Ο ιστοριοδίφης Νύσης Μεταξάς - Μεσσηνέζης στη μελέτη του "Το Αίγιο στον Αγώνα" επισημαίνει το ρόλο της Συνέλευσης στην Εθνεγερσία.
Ο φιλόλογος Τάκης Σταματόπουλος στα έργα του "Ο εσωτερικός αγώνας","Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός χωρίς Θρύλο" και "Ανδρέας Λόντος" δίνει έμφαση στην αντιπαράθεση Παπαφλέσσα-Παλαιών Πατρών Γερμανού.
Ο συγγραφέας Γεώργιος Θεοδ. Παπαγεωργίου στο έργο του "Η Βοστίτσα και το Εικοσιένα" αφιερώνει ολόκληρο κεφάλαιο για τη Μυστική Συνέλευση και θεωρεί τις αποφάσεις της επαναστατικές.Γράφει:Τελειώνοντας η Συνέλευσι της Βοστίτσας εκυκλοφόρησαν στην πόλι πατριωτικά άσματα.Η στροφή ενός έλεγε:"Το αίμα των Τούρκων ας τρέξει προ των ποδών".

Ο Γεώργιος Παναγόπουλος

Εκείνος όμως που έγραψε για τη Μυστική Συνέλευση της Βοστίτσας στο ομώνυμο βιβλίο του και εργάστηκε για να την προβάλει στο πανελλήνιο, ήταν ο συμβολαιογράφος, ιστορικός ερευνητής, συγγραφέας, ο αιγιολάτρης οραματιστής δήμαρχος, Γεώργιος Παναγόπουλος (1910-1988), μια εμβληματική μορφή της πόλης στον 20ο αιώνα. Δίκαια πρέπει να βρίσκεται στην κορυφή των Επιφανών Αιγιαλέων.

Εξώφυλλο του βιβλίου του Γεώργιου Παναγόπουλου

Έκανε έργο ζωής το γεγονός της Συνέλευσης.Δούλεψε άοκνα και ανιδιοτελώς χρόνια, φτάνοντας στα αρχεία ξένων Πανεπιστημίων και Ινστιτούτων, αναζητώντας πηγές τοπικής ιστορίας. Το βενετικό κτηματολόγιο της Βοστίτσας και η Μυστική Συνέλευση, τεκμηριώνονται αδιαμφισβήτητα με επιστημονική πληρότητα.
Ο ίδιος οργάνωσε στο Άργος το 1971 ειδικό συνέδριο με μοναδικό θέμα τη Συνέλευση.Εκτός από το Γεώργιο Παναγόπουλο, τοποθετήθηκαν  ο πρόεδρος της Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών, ιστορικός Τάσος Γριτσόπουλος, και ο καθηγητής Νεοελληνικής Ιστορίας Εμμανουήλ Πρωτοψάλτης.
Ο Τάσος Γριτσόπουλος που έχει εκπονήσει αξιόλογη μελέτη για τα γεγονότα και τη σημασία τους αποδέχεται τη θετική συμβολή της Συνέλευσης "ως σταθμόν με ιδιάζουσαν σημασίαν" στην Παλλιγενεσία του 'Εθνους.

χαρακτικό:ΒΟΣΤΙΤΣΑ-ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1821

Επίσης το χαρακτικό του Κωνσταντίνου Κλουβάτου με τίτλο ''ΒΟΣΤΙΤΣΑ-ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1821" φιλοτεχνήθηκε κατά παραγγελία του Γεώργιου Παναγόπουλου. Κυκλοφόρησε διεθνώς ως γραμματόσημο το 1975, αφιερωμένο στα 150 χρόνια από το θάνατο του πρωταγωνιστή της Συνέλευσης Παπαφλέσσα, στο Μανιάκι.

Γραμματόσημο:Η Μυστική Συνέλευση της Βοστίτσας

Πρόκειται για μια πολυπρόσωπη παράσταση που ξεχωρίζουν οι πρωταγωνιστές, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός καθιστός στο τραπέζι και σκεφτικός (συμβολίζει τη λογική και την ευθύνη) ενώ ο Παπαφλέσσας, όρθιος με υψωμένα χέρια και βλέμμα έντονο (συμβολίζει την τόλμη και την αποφασιστικότητα).
Το 1971 που συμπληρώθηκαν εκατόν πενήντα χρόνια από την επανάσταση του 1821, το Γυμνάσιο Αρρένων Αιγίου παρουσίασε θεατρική παράσταση βασισμένη στο έργο του Κώστα  Ριζόπουλου "Η ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΒΟΣΤΙΤΣΑΣ" με μεγάλη επιτυχία.
Τα τελευταία σαράντα χρόνια όλες οι τοπικές εφημερίδες έχουν φιλοξενήσει  αναφορές Αιγιαλέων ερευνητών και δημοσιογράφων με σκοπό να την αναδείξουν.'Εχουν γράψει:

• ο εκδότης του Βήματος της Αιγιαλείας,Φάνης Ζουρόπουλος
• ο αείμνηστος λογοτέχνης Κώστας Ριζόπουλος
• ο ποιητής, συγγραφέας, ιστορικός και δημοσιογράφος Γιάννης Ανδρικόπουλος

  

Ταξίαρχος ε.α Κολιόπουλος Ιωάννης. Είναι εκείνος ο οποίος ανακάλυψε, έπειτα από έρευνα, το σημείο όπου πραγματοποιήθηκε Η Μυστική Συνέλευση της Βοστίτσας, στην Τέμενη Αιγίου, στο εκκλησάκι του παλαιού ναού Αγίου Γεωργίου.

• οι αξιωματικοί εν αποστρατεία Γεώργιος Σπηλιόπουλος και Ιωάννης Κολιόπουλος από την Τέμενη Αιγίου
• o Aνδρέας Μαγκλάρας, δικηγόρος, ιστοριοδίφης ερευνητής, δημοτικός σύμβουλος από τα ιδρυτικά μέλη της ΙΛΕΑ
• ο δημοτικοί σύμβουλοι της μείζονος και ελάσσονος μειοψηφίας του Δήμου Αιγιαλείας  Κώστας Παπακωνσταντίνου, δάσκαλος και Γρηγόρης Τριανταφυλλόπουλος εκδότης-δημοσιογράφος καθώς και   και οι τέως δημοτικοί σύμβουλοι κ.κ. Γεώργιος Παπακωνσταντίνου και Αθανάσιος Παπανικολόπουλος,εκπαιδευτικός-συγγραφέας.
• η κ. Βάνα Μπεντεβή, φιλόλογος-ιστορικός ,πρόεδρος της ΙΛΕΑ

Ο δήμαρχος Αιγιαλείας κ. Αθανάσιος Παναγόπουλος και η πρόεδρος της ΙΛΕΑ κ. Βάνα Μπεντεβή

Μεγάλη προσφορά για την ανάδειξη και την καθιέρωση της 26ης Ιανουαρίου ως επίσημης Τοπικής Εορτής με το ΠΔ 157( ΦΕΚ 206, τ.Α'/29-12-2017) έχει η Ιστορική Λαογραφική Εταιρεία Αιγίου ΙΛΕΑ και η πρόεδρός της κ. Βάνα Μπεντεβή για την αδιάλειπτη προσπάθεια που πήρε "σάρκα και οστά" τη φετινή χρονιά.

ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Επετειακή έκδοση του Δήμου Αιγιαλείας αφιερωμένη στη Μυστική Συνέλευση της Βοστίτσας.Συγγραφείς Βάνα Μπεντεβή και Μάριος Χριστόπουλος

"Αποτελεί προϊόν μιας τεράστιας και μακρόχρονης προσπάθειας ,τόσο από μέρους της Δημοτικής Αρχής και του Δημάρχου προσωπικά, όσο και από μέρους της Προέδρου της Ιστορικής Λαογραφικής Εταιρίας ΙΛΕΑ.
Σημειωτέον ότι με την εν λόγω αναγνώριση το Αίγιο αποκτά το αναλογούν μερίδιο από την προσφορά του στον Απελευθερωτικό Αγώνα του 1821 και στέκεται ισάξια στις πρωταγωνίστριες πόλεις της περιόδου αυτής, την Πάτρα ,τα Καλάβρυτα και την Καλαμάτα," όπως γράφτηκε στο τοπικό τύπο.

Η σημαία του Ανδρέα Λόντου που ύψωσε στη Βοστίτσα-Αίγιο στις 21 Μαρτίου 1821

Πηγές: 
proti on line

el wikipedia

H Μυστική Συνέλευση της Βοστίτσας-Επετειακή έκδοση Δήμου Αιγιαλείας
Μπεντεβή Βάνα,Αρθρογραφία στο τοπικό τύπο

Παναγόπουλος Γεώργιος,τέως δήμαρχος"Μυστική Συνέλευση της Βοστίτσας"

Σταυρόπουλος Αρίστος"Ιστορία της πόλεως του Αιγίου
Μεταξάς-Μεσσηνέζης Νύσης,Το Αίγιο στον Αγώνα
Ιστορία του Ελληνικού Έθνους-Εκδοτική Αθηνών

Βάνα Μπεντεβή & Χρύσα Δημητρίου"Ο Αη Γιώργης της Τέμενης-Το Μονύδριο της Συνέλευσης"

Κώστας Παπακωνσταντίνου,Αξιοποίηση της Τοπικής Ιστορίας-επιμορφωτική ημερίδα Σχολικής Συμβούλου 7ης Περιφέρειας
Κολιόπουλος Ιωάννης, αξιωματικός ε.α.Έρευνα για τη μονή Αγίου Γεωργίου πέριξ του Αιγίου
https://www.youtube.com/watch?v=iIGwWJfXaXk
http://www.lavaron.gr/articles/mistiki-sinelefsi-vostitsas
http://www.kalavrytanews.com/2017/01/26-29-1821.html

Πρωτοπρ. Γεωργίου Δ. Μεταλληνού,Η «Μυστική Σύσκεψη» τηςΒοστίτσας

https://www.facebook.com/%CE%9C%CF%85%CF%83%-315352012203186/