ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ
Πληροφορίες και στοιχεία από παλαιότερη ανάρτηση...
"Τιμά ο ο εκπαιδευτικός κόσμος, στις 30 Ιανουαρίου κάθε χρόνο, τους Τρεις Ιεράρχες: το Βασίλειο το Μέγα, το Γρηγόριο το Θεολόγο και τον Ιωάννη το Χρυσόστομο και μας καλεί να "σκιρτίσωμεν αγγαλόμενοι εν τη πανδήμω πανηγύρει των διδασκάλων ημών"
Όλοι γνωρίζουμε πως οι Τρεις Ιεράρχες έζησαν σε μια εποχή με δύσκολα προβλήματα: εκκλησιαστικά ,κοινωνικά , οικονομικά, εκπαιδευτικά.
Η εκκλησία, μετά το διάταγμα των Μεδιολάνων που έθεσε τέρμα στους διωγμούς, είχε να αντιπαλέψει με κακοδοξίες που απειλούσαν να νοθεύσουν το ορθόδοξο δόγμα της.Οι Τρεις Ιεράρχες πρωταγωνιστές σ΄αυτόν τον αγώνα, με τη ζωή και το έργο τους ,ξεκαθάρισαν τις χριστιανικές αλήθεις από τις πλάνες,οργάνωσαν τη ζωή της εκκλησίας και έκαναν το χριστιανισμό πράξη.
Υπήρξαν ολοκληρωμένες προσωπικότητες που δε διακρίθηκαν μόνο σ' έναν τομέα αλλά παντού! Όλοι τους χαρακτηρίζονταν για τη θεολογική τους κατάρτιση,την επιστημονική τους συγκρότηση ,τη ριζοσπαστική κοινωνική τους παρουσία, την ευρύτητα του πνεύματος και την κριτική τους στάση απέναντι σε κάθε μορφής εξουσία.
Η φιλομάθεια,η δίψα για μόρφωση και η επίδοση στις σπουδές ήταν γνωρίσματά τους από τον καιρό που ήταν φοιτητές. Σφυρηλάτησαν το μορφωτικό ιδεώδες και αγωνίστηκαν για τη διάδοση κοινωνικών αρετών: αδελφότητας, ισοτιμίας και δικαιοσύνης.
Για τη σοφία τους και τη χριστιανική τους ζωή, η ορθόδοξη Εκκλησία τους ονόμασε αγίους και γιορτάζουν ο καθένας ξεχωριστά. Αλλά επειδή δημιουργήθηκε μια διαφωνία μεταξύ των χριστιανών για το ποιος από τους τρεις πρόσφερε τα περισσότερα, αποφασίστηκε και καθιερώθηκε από τα τέλη του 4ου αιώνα να υπάρχει και για τους τρεις μια κοινή γιορτή στις 30 Ιανουαρίου κάθε έτους.
Κι επειδή είναι και προστάτες των γραμμάτων, καθιερώθηκε αυτή η γιορτή να είναι και γιορτή των γραμμάτων και της ελληνοχριστιανικής παιδείας. Η καθιέρωση αυτή έγινε μετά την απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό και, από το 1842 η γιορτή, καθιερώθηκε ως εκπαιδευτική από τη σύγκλητο του Πανεπιστήμιου Αθηνών.
Η γιορτή αυτή επεκτάθηκε στα γυμνάσια και στα δημοτικά σχολεία που την ημέρα αυτή οργανώνουν διάφορες εκδηλώσεις και τελετές στη μνήμη των Αγίων.
Ας δούμε όμως κάποια γνωστά - άγνωστα στοιχεία. Ήταν Παιδαγωγοί. Στη φαρέτρα τους είχαν δύο όπλα. Την ελληνική γλώσσα και την ορθόδοξη θεολογική προσέγγιση τα οποία κατάφεραν να ενώσουν.Θεμελίωσαν τη Σχεσιοδυναμική Παιδαγωγική, την παιδαγωγική του προσώπου, τη συνάντηση με το σημαντικό άλλο, την καθοδήγηση, τη νουθεσία, την ενθάρρυνση, την ενδυνάμωση σώματος και ψυχής μέσω της παιδαγωγικής δημιουργίας και ευθύνης. Ήταν οι πρώτοι που περιέγραψαν τη "θεωρία του νου". Ήταν οι πρώτοι που καθόρισαν και εφάρμοσαν τα εργαλεία ανάπτυξης της κριτικής σκέψης δηλ. γλωσσική καλλιέργεια, μνήμη, λογική ακολουθία συλλογισμού και πειθαρχία σκέψης. Κατήγαγαν την Παιδαγωγική ως την κορυφαία επιστήμη διαμόρφωσης της ανθρώπινης προσωπικότητας.
Σήμερα παρότι τα μέσα αλλάζουν ,η ανάγκη για σκέψη, νόημα, κατανόηση, προφορική και γραπτή έκφραση και η δημιουργία αξιακού κώδικα ζωής παραμένουν. Είναι οι πατέρες της θεωρίας του επικοδομισμού, οι οποίοι έδειξαν το δρόμο της οικοδόμησης της γνώσης στον άνθρωπο από το απλό στο σύνθετο, από το λίγο στο πολύ, από το γνωστό στο άγνωστο. Οι χάρτες, η χρήση εποπτικού υλικού στα μαθήματα, η γραφή, η ορθογραφία, οι δημιουργικές κατασκευές, ο εθελοντισμός, η ανάγκη εργασίας, η σύμπραξη θεωρίας και πράξης τεκμηριώθηκαν από Αυτούς.'Ολα τα παραπάνω όχι μόνο περιλαμβάνονται στην πολυσχιδή εργογραφία τους, αλλά έγιναν στάση ενάρετης ζωής με τις πράξεις τους. Είχαν όμως και δύο μειονεκτήματα. Ήταν Έλληνες ορθόδοξοι και φορούσαν ράσο αντί πορφύρας. Το έργο τους αντέγραψαν τα μεγάλα ονόματα της παιδαγωγικής και όχι μόνο επιστήμης από το δυτικό κόσμο, βάζοντας διαφορετικές ονομασίες, αλλάζοντας λέξεις, κάνοντας προσθαφαιρέσεις- πολλές καινοφανείς-για να το κατοχυρώσουν δικό τους έργο ως σύγχρονοι. Το αποτέλεσμα όμως στον 21ο αιώνα δε δικαιώνει κανένα. Αυτό παρατηρείται πλέον στα δικά μας σπίτια και σχολεία, στο δρόμο, στα γήπεδα, στις γειτονιές, στους χώρους εργασίας και αλλού τα τελευταία χρόνια και αναζητάμε τον...υπεύθυνο, γνωρίζοντας όλοι ότι κάπως, κάτι, κάπου λάθος κάνουμε εμείς!
Μια φορά το χρόνο, στις 30 Ιανουαρίου, οι Τρεις Ιεραρχες-Παιδαγωγοί μας δείχνουν το σωστό δρόμο, μας καλούν να επιστρέψουμε στα βασικά που τόσο απλόχερα μας χάρισαν αλλά προκλητικά και εγωιστικά τα αγνοούμε.
Διαβάστε αναλυτικά για τον καθένα:
Απολυτίκιο των Τριών Ιεραρχών
Τοὺς τρεῖς μεγίστους φωστῆρας τῆς τρισηλίου Θεότητος, τοὺς τὴν οἰκουμένην ἀκτῖσι δογμάτων θείων πυρσεύσαντας∙ τοὺς μελιρρύτους ποταμοὺς τῆς σοφίας, τούς τὴν κτίσιν πᾶσαν θεογνωσίας νάμασι καταρδεύσαντας∙ Βασίλειον τὸν μέγαν, καὶ τὸν Θεολόγον Γρηγόριον, σὺν τῷ κλεινῷ Ἰωάννῃ, τῷ τὴν γλώτταν χρυσορρήμονι∙ πάντες οἱ τῶν λόγων αὐτῶν ἐρασταί, συνελθόντες ὕμνοις τιμήσωμεν∙ αὐτοὶ γὰρ τῇ Τριάδι, ὑπὲρ ὑμῶν ἀεὶ πρεσβεύουσιν.
Άκουσε το Απολυτίκιο των Τριών Ιεραρχών.
