H ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΡΥΠΗΤΗ ΤΟΥ ΑΙΓΙΟΥ ΕΟΡΤΑΖΕΙ ΣΤΟ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ

 

Παναγία Τρυπητή: Η κυρά του Αιγίου, η Παναγιά του βράχου

Τέσσερα χρόνια μετά η προστάτιδα του Αιγίου εορτάζει πάλι στο ανακαινισμένο Προσκύνημα του βράχου,εκεί που βρέθηκε στα χρόνια της τουρκοκρατίας η θαυματουργή εικόνα.

Το Μάιο του 2019 ο ναός έκλεισε για να γίνουν αναγκαία έργα συντήρησης κι αποκατάστασης του οικοδομήματος, έργα απαιτητικά, κοστοβόρα και δύσκολα.

Το έργο ανέλαβε η Εφορεία Αρχαιοτήτων Αχαΐας με υπεύθυνη την κ. Αννίτα Κουμούση, έχοντας τη στήριξη της εκκλησίας ,της τοπικής αυτοδιοίκησης αλλά κυρίως την αμέριστη συμπαράσταση της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας.

"Ήταν το πιο δύσκολο έργο που έχει αναλάβει η υπηρεσία μας από το 2006 που είμαι σ΄ αυτήν", αναφέρει σε πρόσφατη συνέντευξή της η κ. Κουμούση.

Η τελευταία συντήρηση έγινε στις εικόνες του τέμπλου και στις φορητές εικόνες το έτος 1994-1995 αφιλοκερδώς από τον Αιγιώτη ζωγράφο Σπυρίδωνα Κρητικό, όπως αναφέρεται στο βιβλίο Ιστορίας του Προσκυνήματος, αλλά δε λύθηκε το μεγάλο πρόβλημα της υγρασίας και της πτώσης βράχων στη στέγη του ναού.

Βίντεο από το ανακαινισμένο Προσκύνημα Ε Δ Ω

Συντηρημένη Τοιχογραφία: Δωρεά του αείμνηστου θείου μου Χριστόφορου Μεσάζου

Σήμερα, μετά από τέσσερα χρόνια  τεχνικών δυσχερειών και απρόοπτων συνθηκών όπως της πανδημίας, το ανακαινισμένο Προσκύνημα δικαιώνει τον κόπο μέσα στο χρόνο, με μια θριαμβευτική εορτή της Παναγίας μας στη θέση της πάνω από τη θάλασσα, να σκεπάζει με τα φτερά της την πόλη  και χιλιάδες πιστοί να προσκυνούν στη Χάρη Της!

Περισσότερα ιστορικά στοιχεία σε παλαιότερή μου ανάρτηση Ε Δ Ω

Φωτό: Από τις εργασίες στην Παναγία Τρυπητή. Πηγή www.protionline.gr

ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ 1821

 

Η σημαία του Ανδρέα Λόντου. Βοστίτσα 1821

Αιδεσιμότατοι, κύριοι Πρόεδροι των Κοινοτήτων, κύριοι εκπρόσωποι των Τοπικών Συλλόγων, αγαπητοί συνάδελφοι, μαθητές και μαθήτριες, κυρίες και κύριοι,

 

«Σβήνουν δυο νύχτες και δυο αυγές προβάλλουν στον αγέρα.

Δυο λευτεριές που σμίγουνε μέσα στην ίδια μέρα.

Δυο λευτεριές ματόβρεχτες, παιδιά μεγάλου κόπου,

η λευτεριά του Έλληνα κι η λευτεριά του ανθρώπου», γράφει ο Κ. Παλαμάς.

 

25η Μαρτίου:O λαός μας επέλεξε να συνδέσει την επέτειο της εθνικής του παλιγγενεσίας με την γιορτή του Ευαγγελισμού της  Θεοτόκου. Kοινός παρονομαστής των δύο γεγονότων; Η ανυπολόγιστη αξία της ελευθερίας.Στον ευαγγελισμό η ελευθερία σαρκώνεται στη συγκατάθεση της Παναγίας στο χαρμόσυνο μήνυμα του Αρχαγγέλου. Στο 1821 στην απόφαση των Ελλήνων να αποτινάξουν την τυραννία της μακρόχρονης σκλαβιάς.

25η Μαρτίου 1821: ένα έθνος κοιτάζει τον κατακτητή του με περιφρόνηση και τον τάφο του με αδιαφορία. Ένα ολόκληρο έθνος επιλέγει μία ώρα ελεύθερης ζωής και όχι πολλά χρόνια σκλαβιάς και φυλακής.

Η μεγάλη αυτή ώρα έχει έρθει, η Ελληνική επανάσταση, ληστρική, προδοτική από κακούργους, αγνώμονες και αχάριστους Έλληνες σύμφωνα με τις τουρκικές ιστορικές πηγές εκρήγνυται! Το ελληνικό έθνος, έχει ήδη κερδίσει τον πόλεμο σ’ ένα πεδίο απείρως δυσκολότερο: έχει κρατηθεί ως οντότητα μέσα σ’ ένα χωνευτήρι λαών για τέσσερις ολόκληρους αιώνες κι αυτό συνιστά την πρώτη, νίκη του πριν τα πολεμικά γεγονότα!

Παρά την ακατάσχετη αιμορραγία και τις αντίξοες περιστάσεις οι Έλληνες, όχι μόνο διατήρησαν τη συνείδηση της εθνικής τους υπόστασης αλλά συγκέντρωσαν μέσα τους ανυπολόγιστες ηθικές και πνευματικές δυνάμεις κρατώντας «πάντα ανοιχτά πάντα άγρυπνα τα μάτια της ψυχής τους».

Σε αυτό αναμφισβήτητα συνέβαλε στο μέγιστο βαθμό η  Εκκλησία, η οποία μετά την αποφράδα ημέρα της Άλωσης στα 1453 στάθηκε αληθινή Κιβωτός του  Γένους. Αν και υφίσταται τις πιο ανίερες αυθαιρεσίες από την πλευρά των Οθωμανών είναι παρούσα σε όλες τις τουρκοκρατούμενες ελληνικές κοινότητες. Συντηρεί σχολεία, θυμίζει στους υπόδουλους την εθνική τους ταυτότητα, υπαγορεύει κοινούς κανόνες ζωής και –κυρίως- μέσα στα κρυφά σχολειά κατά την πρώτη περίοδο της Τουρκοκρατίας, διασώζει την ελληνική γλώσσα, με αποτέλεσμα να διαφυλαχτεί η ενότητα, η αλληλεγγύη και η ελπίδα της λευτεριάς. Συγχρόνως η ψυχή των Ρωμιών σφυρηλατείται από τα απελευθερωτικά κηρύγματα των Ελλήνων διανοουμένων, που πολλοί τα υπογράφουν  με το αίμα τους : του Ρήγα Φεραίου, του Αδαμάντιου Κοραή, του Ευγένιου Βούλγαρη  και από τις φωτισμένες διδαχές του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού.

Αν και η Οθωμανική βία καταπίεζε σκληρά τους Έλληνες  πολλές γενιές γεννήθηκαν και πέθαναν με το όνειρο της ελευθερίας.Επίσημα έχουν τεκμηριωθεί 118 επαναστατικά κινήματα Ελλήνων κατά του βάρβαρου δυνάστη.Αυτό το όνειρο διατράνωναν σε προκήρυξή τους οι Έλληνες της Πελοποννήσου όταν έγραφαν στον τουρκόφιλο Άγγλο πρόξενο της Πάτρας Γκρην (αυτόν που καθοδηγούσε τους Τούρκους του Γιουσούφ πασά εναντίον των Ελλήνων στην Πάτρα και διέσωσε τα απομεινάρια του Δράμαλη στην Ακράτα με το στρατηγό  Ντελή Αχμέτ): «Ομοφώνως αποφασίσαμεν όλοι ή να ελευθερωθώμεν ή να αποθάνωμεν. Εστερημένοι από όλα τα δίκαιά μας αποφασίσαμεν να λάβωμεν τα άρματα και να ορμήσωμεν κατά του τυράννου». Ήταν η πρώτη γνωστή διακήρυξη της επανάστασης –σώζεται αυθεντική σήμερα- και υπέγραψαν ο  Παλαιών Πατρών Γερμανός, ο επίσκοπος Κερνίτσης Προκόπιος, ο  Καλαβρυτινός Ανδρέας Ζαΐμης,ο Αιγιώτης προεστός Ανδρέας Λόντος και ο πατρινός Μπενιζέλος Ρούφος ,όλοι τους Φιλικοί.

Η επανάσταση του 1821 υπήρξε μια πανεθνική εξέγερση, ένας πανελλήνιος αγώνας, μια παλιγγενεσία. Από τα ανθοστόλιστα κορφοβούνια και τους καταπράσινους κάμπους μέχρι τα καταγάλανα πελάγη  το γένος ανταποκρίθηκε σύσσωμο.

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης αναφέρει: «Όταν αποφασίσαμε να κάμουμε την Επανάσταση ως μια βροχή, έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της Ελευθερίας μας και όλοι και οι κληρικοί και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτόν το σκοπό και εκάμαμε την επανάσταση».

Η ελληνική επανάσταση δεν ήταν μια τυχαία εξέγερση που εδραιώθηκε λόγω ευνοϊκών συμπτώσεων, εφόσον μάλιστα καμία από τις Μεγάλες Δυνάμεις δεν πρόστρεξε από την αρχή για βοήθεια ∙ αντίθετα, την καταδίκασαν ομόφωνα. Ο Έλληνας αδιαφόρησε εντελώς για τη γνώμη των ισχυρών, ως που ανάγκασε τα ευρωπαϊκά έθνη όχι απλά να προσέξουν την υπόθεσή του αλλά και να την συνδράμουν αργότερα ως Φιλέλληνες. Ο Έλληνας ζήτησε το αδύνατο πέρα από κάθε λογική, με πίστη και με πείσμα. Κι έγινε το θαύμα: το αδύνατο έγινε δυνατό.«Εμείς αν δεν είμεθα τρελοί δεν εκάναμε την επανάσταση» αναφέρει ο Κολοκοτρώνης και συνεχίζει: «Ευτυχώς υπάρχουν ακόμη και τα τρύπια τσαρούχια με τα σκουριασμένα καριοφίλια για να μας εμψυχώνουν. Κι αν τα δισάκια και τα ταγάρια είναι άδεια, τι πειράζει; Σάμπως πότε ήταν γεμάτα;»

Ας δούμε όμως το συγκείμενο της εποχής:

Η Οθωμανική Αυτοκρατορία στις αρχές του 19 ου αιώνα είχε πολλά προβλήματα. Τα έσοδά της λιγόστευαν, οι δυσβάσταχτοι φόροι δεν εισπράττονταν, η ήττα από τους Ρώσους και οι συνθήκες του Κιουτσούκ Καϊναρτζή έφεραν το εμπόριο στα χέρια των Ελλήνων, και των Μεγάλων Δυνάμεων, στερώντας προσόδους, η βαρυχειμωνιά του 1819-1820 μείωσε την αγροτική παραγωγή, απείθαρχοι πασάδες όπως ο πασάς του Βιδινίου Πασβάνογλου και ο Αλή πασάς είχαν τάσεις διάσπασης από το Σουλτάνο και στην Αίγυπτο ο Μωχάμετ Άλυ, πατέρας του Ιμπραήμ, ήταν ήδη αυτόνομος με ισχυρό στρατό, έχοντας αρχίσει τον ακρωτηριασμό των Οθωμανών. Κάθε επεκτατική πολιτική  είχε τελειώσει από το 18^ο αιώνα.Ο Έλληνας όπως και κάθε μη Οθωμανός όμως παρέμενε ραγιάς (ήταν τόσο εξευτελιστική η λέξη που οι Τούρκοι την κατάργησαν το 1857 με σουλτανικό φιρμάνι από το λεξιλόγιό τους ως βρισιά), δηλ. κατώτερος υπήκοος, υποταγμένος και υπάκουος στον Τούρκο, υποχρεωμένος να ανέχεται ταπεινώσεις, εξευτελισμούς, εξισλαμισμούς, σφαγές, βιασμούς και παιδομαζώματα αγοριών αρχικά αλλά και κοριτσιών αργότερα.«Τούρκον είδες άσπρα θέλει, κι άλλον είδες κι άλλα θέλει»,έλεγαν οι πρόγονοί μας για να δείξουν την απληστία και τη δολιότητα του επιτήδειου ουδέτερου αλλά συμμάχου μας σήμερα στα χαρτιά.

Η Φιλική Εταιρεία το 1814 έθεσε τις βάσεις της οργάνωσης του Αγώνα. Η Αόρατος Αρχή και η Μεγάλη Δύναμη, η Ρωσία που θα στήριζε τον Αγώνα, ήταν ένα καλοστημένο σενάριο που έμοιαζε αληθινό.Το 37% των μελών της Φιλικής Εταιρείας ήταν από την Πελοπόννησο,ενώ ο έμποροςΑδαμόπουλος Δημήτριος ήταν ο πρώτος Φιλικός του Αιγίου,  ακολούθησε ο στρατηγός Ανδρέας Λόντος και το σύνολο των οπλαρχηγών και ιερέων του καζά της Βοστίτσας. Στις 12 Απριλίου 1820 ο Αλέξανδρος Υψηλάντης πείθεται στην Αγία Πετρούπολη από τον Εμμανουήλ Ξάνθο να αναλάβει την Αρχηγία σε έναν δραματικό διάλογο:

Υψηλάντης: «Αν εγώ εγνώριζον ότι οι ομογενείς μου είχον ανάγκην από εμέ και εστοχάζοντο, ότι εδυνάμην να συντελέσω εις την ευδαιμονίαν των, σου λέγω εντίμως, ότι ήθελον μετά προθυμίας κάμω κάθε θυσίαν, ακόμη και την κατάστασίν μου, και τον εαυτόν μου θα εθυσίαζον υπέρ αυτών».

Ξάνθος : «Δος μοι Πρίγκιψ, την χείρα σας εις βεβαίωσιν των όσων εκφράσθητε».

Η Αόρατος Αρχή καταστρώνει το πολεμικό σχέδιο και ο Μοριάς κρατά το κλειδί της επανάστασης.Ο Παπαφλέσσας απεσταλμένος του Υψηλάντη καλείται να εμπνεύσει και να άρει αμφιβολίες και προβληματισμούς. Δίκαιους γιατί στα Ορλωφικά το 1769-1772 ο Κατακαημένος Μοριάς έγραψε τη δική του δραματική ιστορία, προδομένος από του Ρώσους, με 60.000 νεκρούς. Η πρώτη πολιτική πράξη του αγώνα, απαύγασμα ελευθερίας, πάρθηκε εδώ…

Η Μυστική Συνέλευση της Βοστίτσας που έγινε  στο Αίγιο στις 26-30 Ιανουαρίου 1821 δεν ήταν απλώς μια συγκέντρωση, αλλά αποτέλεσε την πρώτη επίσημη σύσκεψη κληρικών και προεστών του Μοριά υπό τον Παπαφλέσσα ώστε να αποφασίσουν για την Επανάσταση. Το πολιτικό στρατιωτικό γεγονός αυτό, παρουσιάζει μεγάλη ιστορική αξία και σημασία και δικαίως  καθιερώθηκε ως ιστορική τοπική εορτή. Εδώ έπεσε ο σπόρος της επανάστασης. Η κρισιμότερη απόφαση πάρθηκε εδώ. Έτσι ήρθε η στιγμή!Μια από τις Συνελεύσεις, η κυριότερη, έγινε στο μονύδριο του Αγίου Γεωργίου Τεμένης, Λοντέικο μετόχι των Ταξιαρχών όπου αυτή ήταν τελικά η χαμένη μονή της Συνέλευσης που αναφέρει ο ιστορικός Κων/νος Παπαρρηγόπουλος «εν τη μονή του Αγίου Γεωργίου περί το Αίγιον».Ακριβώς δίπλα μας 500 χρόνια στέκει ο παλιός Αι Γιώργης.

Το μονύδριο του Αγίου Γεωργίου Τεμένης. Η χαμένη μονή της Συνέλευσης!

Περίμενε μέχρι το 2017 όταν ο Ταξίαρχος κ. Κολλιόπουλος Ιωάννης έγινε ιστορικός ερευνητής και τεκμηρίωσε τον τόπο μέσα στο χρόνο. Ο κυρ Γιάννης έκανε αυτό που έμαθε.Για να κερδηθεί μια μάχη πρέπει επιλέξεις τον τόπο ,το χρόνο,τα μέσα και τους πολεμιστές σου,τον κόσμο. Προσάρμοσε τη στρατηγική στην ιστορία και πέτυχε. Έδωσε τη σκυτάλη στην ΙΛΕΑ και στην ιστορικό κ. Μπενεβή για να αξιολογήσει τις έμμεσες πηγές,τις οποίες ο ίδιος ανακάλυψε, αλλά ερμηνεύει μόνο ο ιστορικός. Ήξερε το ερώτημα, τη λύση και την απάντηση. Έπρεπε μόνο να γραφεί η ιστορική  σκέψη όπερ και εγένετο. Πράγματι, σε αυτό το απόμερο σημείο ο Παπαφλέσσας 202 χρόνια πριν με τον ενθουσιασμό και την πλάνη νίκησε τη λογική και τις αμφιβολίες του Παλαιών Πατρών Γερμανού και των προεστών. Τώρα που όλοι ξέρουμε, το υστεροβυζαντινό μνημείο περιμένει την αξιοποίησή του και την ανάδειξή του από όλους εμάς και εσάς ως ένδειξη ιστορικής συνέχειας και ευγνωμοσύνης.

 Από τη φλόγα της 25ης Μαρτίου ανάβει μια τεράστια πυρκαγιά από τη Μολδοβλαχία μέχρι την Κρήτη! Το εθνεγερτήριο σάλπισμα "Ελευθερία ή θάνατος" αντηχεί απ’ άκρου εις άκρον, εκεί όπου πριν "όλα τα έσκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά". Με το σάλπισμα εκείνο μιλούν τα ιδεώδη ενός ολόκληρου λαού που  γιγαντώνεται από τις ιστορικές του καταβολές.

Η ψυχή των μυθικών και ομηρικών ηρώων, των Σαλαμινομάχων και των πολεμιστών του Λεωνίδα φωλιάζει στην ψυχή των ραγιάδων. Ξυπνούν οι Βυζαντινοί Παλαιολόγοι και οι Aκρίτες και δίνουν τη σκυτάλη στους ήρωες του ‘21. Τo αίμα των νεομαρτύρων, που ποτίζουν κάθε σπιθαμή της ελληνικής γης ανασταίνουν μάρτυρες της πίστης και της πατρίδας. Γίνονται μάχες φοβερές και αντηχεί το κλέφτικο τραγούδι και το καριοφίλι.

Η Αγία Λαύρα στις 17 Μαρτίου 1821 δίνει το σύνθημα και το Λάβαρο της Επανάστασης γρήγορα σκεπάζει όλη την Πελοπόννησο, την  Στερεά, την Κρήτη αλλά και τη νησιωτική Ελλάδα. Παντού, άνθρωποι απλοί και καθημερινοί, κατορθώνουν να ενσαρκώσουν τα ιδανικά της Φυλής στον πιο ψηλό βαθμό: ο Κολοκοτρώνης, ο Νικηταράς, ο Γρηγόριος Παπαφλέσσας, ο Διάκος στην Αλαμάνα και ο Ανδρούτσος στο Χάνι της Γραβιάς, ο Μάρκος Μπότσαρης, ο Καραϊσκάκης στην Αράχοβα, ο Κίτσος Τζαβέλας, ο Ψαριανός πυρπολητής Κανάρης, ο Ανδρέας Μιαούλης, η Μπουμπουλίνα και η Μαντώ Μαυρογένους και άλλοι εκατοντάδες γνωστοί και άγνωστοι αγωνιστές και αγωνίστριες  γράφουν σελίδες δόξας.

 Οι Μανιάτες, οι Σουλιώτες και οι Σφακιανοί, οι άξιοι που φύλαξαν αμόλυντες τις φωλιές τους. Την πίστη στης ζωής τα ιδανικά αποδεικνύουν οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι του Μεσολογγίου. Το Μανιάκι και τα Βασιλικά, το Βαλτέτσι και η Νάουσα, η Χαλκιδική, η Χίος,η Σαμοθράκη τα Ψαρά γίνονται βωμοί θυσίας που μαρτυρούν πως η θέληση ενός λαού είναι ικανή να διδάξει πώς είναι να ζει κανείς λεύτερος.

Όταν αργότερα ο αγώνας κινδυνεύει, όχι από τους υπέρτερους αριθμητικά εχθρούς, αλλά από τα δόρατα της διχόνοιας, τις εμφύλιες διαμάχες  ανάμεσα σε πολιτικούς και στρατιωτικούς, η οποία διαίρεσε τον τόπο και έβλαψε την επανάσταση,   ο Στρατηγός Μακρυγιάννης μας διδάσκει: «Τούτην την πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί. Το λοιπόν δουλέψαμε όλοι μαζί, και να την φυλάξομεν και όλοι μαζί. Είμαστε εις το «εμείς» και όχι εις το «εγώ».

Οι Έλληνες απέδειξαν ότι η μεγαλοσύνη στους λαούς δεν μετριέται με το στρέμμα, με της καρδιάς το πύρωμα μετριέται και με το αίμα. Κι αν έτσι μετρηθεί η πατρίδα μας είναι ασύλληπτες οι διαστάσεις της. Ο αγώνας για την εθνική παλιγγενεσία των Ελλήνων είναι η αποθέωση του παράτολμου ηρωισμού αντίθετα προς κάθε λογική πρόβλεψη. Το ολιγάριθμο γένος των Ελλήνων έδειξε το μέγα θαύμα στην ανθρωπότητα όταν την 25η Μαρτίου κατέθεσε τη ζωή του ως ενέχυρο της ελευθερίας.ΕΦΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΩΣ ΤΟΤΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΛΑΟΣ να επιδείξει…

Χαλκογραφία: Βοστίτσα 18ος αιώνας

Μελετώντας την τοπική μας ιστορία παρατηρούμε ότι στον τόπο μας έχουν δοθεί επικοί αιματηροί αγώνες με τον Tούρκο κατακτητή και όχι μόνο.

Στις 14 Μαρτίου 1821 ο Νικόλαος Χριστοδούλου Σολιώτης χτυπά τους ταχυδρόμους του Χουρσίτ πασά στο Αγρίδι πάνω από την Ακράτα. Ο Ανδρέας Λόντος που έχει εξοπλίσει ένοπλο σώμα 400 ανδρών απελευθερώνει το Αίγιο στις 21 Μαρτίου υψώνοντας την κόκκινη σημαία με το μαύρο σταυρό και ξεκινά για την πολιορκία της Πάτρας.Μελετόπουλος, Ορεινός, Ροδόπουλος, Σολιώτης, Φεϋζόπουλος, Παπασταθόπουλος, Γεωργομοραϊτης και άλλοι οπλαρχηγοί έχουν ετοιμοπόλεμες τις ομάδες τους.

Τον Απρίλιο του ‘21 ο Μουσταφάμπεης φτάνει και καταστρέφει το Αίγιο προσπαθώντας να ενισχύσει την Τριπολιτσά. Στο Μαυρίκι ο Ανδρέας Ζαΐμης του κλείνει το δρόμο…

Το Σεπτέμβρη του 1821 ο τούρκος ναύαρχος Ισμαήλ Γιβραλτάρ αποβιβάζει αιφνιδιαστικά στρατό στο Αίγιο. Αφού δε βρήκαν τους κατοίκους που πρόλαβαν να απομακρυνθούν, έκαψαν  αρκετά σπίτια και έφυγαν βιαστικά φοβούμενοι τη φρουρά του Λόντου που επέστρεφε από τα Σελλά.

Στην Α’ εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου η Βοστίτσα εκπροσωπείται από τον Κωνσταντίνο Δημητρίου.

Λόντος και Παπασταθόπουλος ενισχύουν τη φρουρά του Μεσολογγίου το φθινόπωρο του 1822 και αποκρούουν τη στρατιά του Ομέρ Βρυώνη ανήμερα των Χριστουγέννων. Στη μάχη αυτή διακρίθηκαν τα πρωτοπαλίκαρά του Παπασταθόπουλου, Δημουλάς και Γεωργούσης από το Μαυρίκι Αιγίου…

Το Φεβρουάριο του 1822 το άστρο του Ανδρέα Μιαούλη ανατέλλει πρώτη φορά με τη γαλανόλευκη σημαία στη ναυμαχία των Πατρών…

Σύμφωνα με τις τελευταίες πηγές και η Βοστίτσα διέθετε  πολεμικό ναυτικό με το θαλασσομάχο Ανδρέα Ψοφιόπουλο διοικητή τριών μύστικων πολεμικών πλοίων, ο οποίος αιχμαλώτιζε  τουρκικά πλοία με εφόδια στον Κορινθιακό το 1821.

Το Γενάρη του 1823 ο Ντελή Αχμέτ, στρατηγός του Δράμαλη εγκλωβίζεται στα Μαύρα Λιθάρια από το Λόντο ,το Μελετόπουλο ,το Ζαΐμη και άλλους οπλαρχηγούς. Σώζεται ως εκ θαύματος από τα πλοία του Γιουσούφ πασά…

Στη Β Εθνοσυνέλευση κάνουν της εμφάνισή τους τα πρώτα κόμματα ρωσικό, γαλλικό ,αγγλικό. Το δηλητήριο της πολιτικής πέφτει…

Οι εμφύλιες διαμάχες του 1824 κλονίζουν την επανάσταση και η διαίρεση των Αιγιαλέων σε δυο παρατάξεις, έχουν περιγραφεί μελανά από τον Αιγιώτη ιστορικό Τάκη Σταματόπουλο.

Στον πρώτο εμφύλιο η συμβολή του Ανδρέα Λόντου ήταν καθοριστική έτσι ώστε να μη χυθεί αδελφικό αίμα αφού κατάφερε με πολιτικούς χειρισμούς να  αναγνωρίσει ο Κολοκοτρώνης, αρχηγός της αντιπολίτευσης, την κυβέρνηση Κωλέττη-Κουντουριώτη και να παραδώσει ο γιος του Πάνος το Παλαμήδι του Ναυπλίου στον αντιτράτηγο Δημήτριο Μελετόπουλο αναίμακτα.

Μετά τη λήξη του πρώτου εμφυλίου η Κυβέρνηση δημιούργησε τρία  στρατόπεδα στο Μοριά. Στο στρατόπεδο της Αχαΐας ορίστηκε γενικός αρχηγός ο Ανδρέας  Λόντος.

Την ίδια ημέρα στη μεγάλη μάχη της Άμπλιανης στη Ρούμελη, ο Μελετόπουλος και ο Γεωργομοραϊτης μαζί με Στερεοελλαδίτες αγωνιστές πετυχαίνουν συντριπτική νίκη μετά από οκτάωρη μάχη κατά των Τούρκων.

Η υπόσχεση όλων όμως για αρμονική συνεργασία κράτησε μόνο τέσσερις μήνες.Η εξουσία δίχασε.Από τη μια μεριά οι Πελοποννήσιοι και από την άλλη Στερεοελλαδίτες και Νησιώτες. Αιτία η διανομή του πρώτου αγγλικού δανείου που δόθηκε το 1824.Η κυβέρνηση χαρακτήρισε τους Πελοποννήσιους ως αντάρτες και έστειλε στρατεύματα εναντίων τους. Αποτέλεσμα να δολοφονηθεί ο γιος του Κολοκοτρώνη Πάνος στις 13 Νοέμβριου του 1824. Ο γέρος του Μοριά είχε ήδη χάσει τη γυναίκα του Αικατερίνη Καρούτσου από ασθένεια. Οι Γκούρας και Καραϊσκάκης  εκστρατεύουν κατά του Μοριά, κάνουν καταστροφές λες και χτυπάνε Τούρκους. Ο Λόντος διασώζεται την τελευταία στιγμή και καταφεύγει μαζί με το Ζαϊμη στον Κάλαμο, αγγλοκρατούμενο νησί κοντά στη Λευκάδα. Εκεί ο άλλοτε περήφανος και πλούσιος προεστός αναγκάζεται να ενεχυριάσει τα ακριβά όπλα του για  να δανειστεί χρήματα.Οι Ρουμελιώτες φτάνουν το Δεκέμβρη του 1824 στη Βοστίτσα για να την κάψουν, αλλά η πόλη σώζεται από το Δημήτριο Μελετόπουλο που είχε περάσει στο πλευρό της Κυβέρνησης και είχε γίνει στρατηγός.Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης παραδίνεται και φυλακίζεται στη μονή του Προφήτη Ηλία στην Ύδρα. Εκεί γνωρίζει τη 27/χρονη μοναχή Μαργαρίτα Βελισσάρη από τα Χαλκιάνικα Ακράτας η οποία, όταν αποφυλακίστηκε έβγαλε τα ράσα, άφησε το μοναστήρι και τον ακολούθησε μέχρι το τέλος  φέρνοντας στον κόσμο τον τέταρτο γιο του.

Και ενώ ο εμφύλιος συνεχίζεται, ο Ιμπραήμ υλοποιώντας τη σύμπραξη Τούρκων και Αιγυπτίων, αποβιβάζεται στην Μεθώνη, το Φεβρουάριο του 1825.Η Κυβέρνηση, αν και γνωρίζει το σχέδιο, τυφλωμένη από το μίσος για την εξουσία και την εξουδετέρωση των αντιπάλων της, δεν είχε κάνει τίποτα και πανικοβάλλεται. ΕΓΩΪΣΤΕΣ, ΑΠΕΙΘΑΡΧΟΙ, ΑΔΙΟΡΘΩΤΟΙ. Όπως τότε έτσι και τώρα τα ίδια προτερήματα, τα ίδια ελαττώματα. Διορίζει τον πλοίαρχο Σκούρτη στρατηγό στη στεριά!!! Οι ήττες γίνονται συντριπτικές και πολυαίμακτες.Η θυσία του Παπαφλέσσα στο Μανιάκι αναγκάζει τον Κουντουριώτη να αποφυλακίσει τους οπλαρχηγούς για να σώσουν την επανάσταση…Η υπεροχή του Ιμπραήμ είναι αναμφισβήτητη. Ο τακτικός στρατός του διαθέτει όπλα με ξιφολόγχες… Κορώνη Ναυαρίνο, Σφακτηρία, Τριπολιτσά και Μεσολόγγι…. Σφαγές, λεηλασίες και …..προσκυνοχάρτια. Ποιος τόπος έχει σειρά υποταγής; Η επανάσταση κλονίζεται.

Στις 30 Απριλίου 1826 ο Ιμπραήμ, γυρίζοντας νικητής από το Μεσολόγγι, προσπαθεί να αιχμαλωτίσει γυναικόπαιδα στο Καστράκι Νωνάκριδας πάνω από το Σόλο Ακράτας. Ο Νικόλαος Χριστοδούλου/Σολιώτης με μεγάλο αγώνα διασώζει χιλιάδες Έλληνες, αρκετοί όμως αιχμαλωτίζονται από τους Τουρκοαιγύπτιους, ενώ περίπου 600 γυναίκες και παιδιά πέφτουν στις χαράδρες του Χελμού επαναλαμβάνοντας το  Ζάλογγο. Ακόμα φαίνονται οι σπαθιές του Αιγύπτιου στην εικόνα της Παναγίας στην εκκλησία του Σόλου από το θυμό του…
Στις αρχές Μαΐου 1826 ο νέος Αττίλας βρίσκεται στα Καλάβρυτα και στέλνει στρατιωτικό απόσπασμα για να καταλάβει το Μέγα Σπήλαιο. Ο Νικόλαος Πετμεζάς  με 150 αγωνιστές αποκρούουν την επίθεση με επιτυχία.

Το 1827 τη δυσκολότερη χρονιά της επανάστασης, ο Ιμπραήμ βρίσκεται πάλι στην περιοχή μας. Ο ίδιος κατοπτεύει το χώρο του Μεγάλου Σπηλαίου και στέλνει γράμμα παράδοσης στον ηγούμενο Δαμασκηνό. Μετά την άρνησή του, διατάζει επίθεση. Νικήθηκε αφήνοντας στο πεδίο της μάχης πάνω από 600 νεκρούς Αιγύπτιους, Γάλλους μισθοφόρους, Τούρκους αλλά  και Τουρκοπροσκυνημένους. ΕΔΩ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΝΙΚΗΤΟΣ.

Ο Κολοκοτρώνης με τη φράση:«Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους», προσπαθεί να αποτρέψει την υποταγή και εμψυχώνει τους Αιγιαλείς από το Πυργάκι της Φτέρης να αντισταθούν…
Τον Ιούλιο του ίδιου έτους ο Ντελή Αχμέτ πολιορκεί το μοναστήρι του Βερίνου με τη βοήθεια των τουρκοπροσκυνημένων Νενέκου και   Γκολφίνου. Μετά από σκληρή και άνιση μάχη ο καπετάνιος της Κουνινάς Γεώργιος Ανδρεακόπουλος (Γεωργομοραΐτης) που αρνήθηκε να εγκαταλείψει τη θέση του, πέφτει ηρωικά μαζί με 75 παλικάρια του. Οι Τούρκοι μέτρησαν πάνω από 350 νεκρούς και την άλλη μέρα έλυσαν την πολιορκία χωρίς να πειράξουν τα γυναικόπαιδα. Προσπάθησαν να φτάσουν στην Κουνινά αλλά στο Πετροβούνι ο Λεχουρίτης και ο Αργύρης Παπασταθόπουλος τους έφραξαν το δρόμο.Έσωσαν Ι.Μ. Ταξιαρχών, Αράχωβα, Μυρόβρυση και Κουνινά. Στη μαρτυρική Κουνινά δεν υπήρχε σπίτι που να μη θρηνεί νεκρό… Τον επόμενο μήνα, στις 27 Αυγούστου 1827 ο Δημήτριος Μελετόπουλος, ο Ροδόπουλος από τη Μυρόβρυση και ο Χιλίαρχος Κωνσταντίνος Ορεινός από την Παρασκευή κάτω από την άξια ηγεσία του Πλαπούτα σε έναν επικό διήμερο αγώνα, δίνουν ένα ακόμα μάθημα στον Ιμπραήμ και στο Νενέκο στο ύψωμα του Καυκαριά, μεταξύ Φτέρης και Λαπαναγών ,τρέποντας σε άτακτη φυγή τον τακτικό στρατό του Αιγύπτιου.

Όταν ο Κολοκοτρώνης πληροφορήθηκε ότι ο Νενέκος έσωσε τον Ιμπραήμ που χάθηκε στο δάσος της Βλασίαςπριν τη μάχη της Καυκαριάς, ενώ θα μπορούσε να τον σκοτώσει και να σώσει την επανάσταση, ζήτησε το κεφάλι του.Ο οπλαρχηγός Αθανάσιος Σαγιάς, εξάδερφος του Νενέκου, έκανε πράξη την εντολή  δολοφονώντας τον  προδότη.

Το 1827 στην Τρίτη Εθνοσυνέλευση εκλέγεται ο Ιωάννης Καποδίστριας Κυβερνήτης, που ανήκε στο ρωσικό κόμμα και επιλέγονται, εν αγνοία του Καραϊσκάκη νικητή στα πεδία των μαχών, ως αρχηγοί στρατού και στόλου, οι Τσόρτς και Κόχραν Άγγλοι αξιωματικοί. Και οι Γάλλοι αδικημένοι. Όχι βέβαια. Ο Δεριγνί, ο Γάλλος ναύαρχος μόλις διαπίστωσε ότι οι Τούρκοι σκότωσαν τον απεσταλμένο αξιωματικό των Μεγάλων Δυνάμεων στο Ναβαρίνο, τον Οκτώβριο του 1827, δεν άφησε τον Άγγλο Κόδριγτον να ολοκληρώσει τη φράση: «Ήρθα να δώσω εντολές και όχι να πάρω», άνοιξε πρώτος πυρ καταναυμαχώντας τον τουρκοαιγυπτιακό στόλο…

Στις 8 Ιανουαρίου του 1828 ο Κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας έρχεται στο Μοριά και γίνεται δεκτός με ενθουσιασμό από οπλαρχηγούς και κατοίκους. Η λευτεριά ποτίστηκε με πολύ αίμα αλλά ήρθε!

Σήμερα, 202 χρόνια περίπου μετά, σ΄ αυτούς τους νεκρούς εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας και με όλες τις εκδηλώσεις τιμής προσπαθούμε να αναμοχλεύσουμε την κληρονομιά μας, να συνειδητοποιήσουμε το ιερό μας χρέος.

 Σήμερα που επαναπαυτήκαμε στη λευτεριά μας και στα αγαθά μας, τα ματωμένα χώματα ας ξυπνήσουν μέσα μας την αίσθηση ενός αλλιώτικου χρέους, όχι οικονομικού.

Σήμερα, που καπνοί και  φλόγες τυλίγουν κάποια χιλιόμετρα μακριά μας τη γη δίχως να αφήνουν περιθώρια για ηρωισμό, εμείς είναι καιρός να θυμίσουμε στον εαυτό μας και στη νέα γενιά ότι είμαστε παιδιά όλων εκείνων των επώνυμων και ανώνυμων αγωνιστών του ΄21.

Είναι ανάγκη να στοχαζόμαστε τι είχαμε, τι χάσαμε, τι μας πρέπει. Για να μην αναγκαστούμε να ξαναζήσουμε την ιστορία που ξεχάσαμε…

Σήμερα που η χώρα μας διέρχεται μια κρίση που τη βαφτίσαμε οικονομική, αλλά στο βάθος ξέρουμε πως είναι ηθική και πνευματική είναι αδιανόητο να υπάρχουν πολιτικοί, διπλωμάτες, πανεπιστημιακοί και άλλοι επιστήμονες με ανθρωπιστικές εύηχες ιδέες στα λόγια, επιεικώς ανιστόρητα αδιάφοροι, με φοβικά σύνδρομα απέναντι στον εξ ανατολών κίνδυνο και να πιστεύουν ότι συνορεύουμε με την Ελβετία, τη Σουηδία ή τον Καναδά και ότι οι πρόγονοί  μας χάρισαν χώρο. Χώρο είχαν τότε και στα βουνά και στη θάλασσα, χώρα και συνταγματικό κράτος  δεν είχαν και  γι' αυτό πολέμησαν και διεκδίκησαν αργότερα…

Σήμερα είναι πλάνη να πιστεύουμε ότι οι Κεμαλιστές του Κιλιντσάρογλου ή οι Ισλαμιστές του Ερντογάν θα αλλάξουν τις διεκδικήσεις που τους επιτρέψαμε να εκφράζουν απέναντί μας. Σε τρεις τέσσερις μήνες ίδιοι θα είναι. Εμείς πρέπει να αλλάξουμε την τακτική  του συμφωνούμε ότι διαφωνούμε. Μια ισχυρά σταθερή Ελλάδα, κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά στο Διεθνή Χώρο είναι αυτό που τους τρομάζει.

Σήμερα, που πληρώνουμε σαν χώρα και λαός όχι τα δανεικά, αλλά τις αξίες μας που απεμπολήσαμε, πιστοί στα ιδεώδη της φυλής και υπακούοντας στων προγόνων τη φωνή, χρειαζόμαστε μια επανάσταση, όχι δικαιωμάτων και καταχρηστικών προνομίων που δημιουργήσαμε, αλλά μια αξιακή, πνευματική επανάσταση.

Είναι επιτακτικό το αίτημα για επιστροφή στην στη γλώσσα, τη σκέψη, την παράδοση  και τον πολιτισμό με ανασύνταξη των δυνάμεών μας απέναντι σε σύγχρονες και πιο δυσδιάκριτες επιβουλές. Χακάρισμα, εγκλεισμοί, πανδημίες, οικονομικά κραχ, ασύμμετρες απειλές, κλιματικές αλλαγές κ.α.

 Μάθημα ιστορίας μας προσφέρεται σήμερα  ως εφαλτήριο αντίστασης ενάντια στα εθνικά και ατομικά μας ελαττώματα. Γιατί δεν γιορτάζουμε σήμερα απλά ένα ιστορικό συμβάν, έναν πόλεμο παλιό. Αλλά μεθάμε με «το Αθάνατο Κρασί Του 21», το κρασί της λευτεριάς μας.

 «Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία» κι η χώρα που τη γέννησε και την ανέστησε οφείλει να τη διαφυλάξει αιώνια, σε πείσμα όσων την επιβουλεύονται!

 

Τέμενη,25 Μαρτίου 2023

 

ΖΗΤΩ Η 25η ΜΑΡΤΙΟΥ

ΖΗΤΩ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΛΛΑΔΑ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σε όλους/όλες μας

 

9η ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ: ΗΜΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

Από παλαιότερη ανάρτηση...

Με το ΦΕΚ Β’ 1384/24/04/2017 η 9η Φεβρουαρίου κάθε έτους καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας,η οποία συμπίπτει με την ημέρα μνήμης του εθνικού μας ποιητή Διονύσιου Σολωμού.

'Eκτη επέτειος η φετινή με συνεχή επιδίωξη την ανάδειξη του καθοριστικού ρόλου της ελληνικής γλώσσας στη διαμόρφωση του ευρωπαϊκού και παγκόσμιου πολιτισμού.

Η ελληνική γλώσσα κατά την αρχαιότητα ευτύχησε να είναι μέσο μετάδοσης όλων των κορυφαίων φιλοσοφικών, ρητορικών, επιστημονικών θεωρήσεων και λογοτεχνικών κειμένων.Αργότερα τα χριστιανικά κείμενα και οι θεολογικές ερμηνείες γράφτηκαν στην ελληνική γλώσσα όπως και η διάδοση του πολιτισμού μας, ως τις μέρες μας, επιβιώνει και διατηρείται με τη νεότερη εκδοχή της,που την καθιστούν μια από τις ιστορικότερες γλώσσες παγκοσμίως, εδώ και 4.000 χρόνια!

Ήδη η χώρα μας μεριμνά για την αναγνώριση της Παγκόσμιας Ημέρας της Ελληνικής Γλώσσας κι από τους διεθνείς οργανισμούς ΟΗΕ και ΟΥΝΕΣΚΟ. Ανοίγονται επίσης οι δρόμοι σε εκπαιδευτικούς, πολιτιστικούς και εκκλησιαστικούς φορείς να προβάλλουν την ελληνική διεθνώς, κυρίως εκεί που υπάρχουν απόδημοι Έλληνες δεύτερης και τρίτης γενιάς.

Στις μέρες μας μαθητές και σπουδαστές μπορούν να ωφεληθούν πολλαπλά από τον πλούτο,την ιστορία και τη χρήση της, κατανοώντας τον ελληνικό πολιτισμό διαμέσου των αιώνων.

Η ελληνική γλώσσα είναι η πλουσιότερη γλώσσα του κόσμου κι ας θεωρούν οι γλωσσολόγοι ότι όλες οι γλώσσες είναι ίδιες.'Εχει δανείσει σε πολλές ξένες γλώσσες αρκετές λέξεις.

Το 1957 ο πρώην πρωθυπουργός Ξενοφώντας Ζολώτας, εκφώνησε στην Ουάσιγκτον στο πλαίσιο ετήσιας συνάντησης της Παγκόσμιας Τράπεζας λόγο στα αγγλικά, χρησιμοποιώντας λέξεις ελληνικής προέλευσης και έγινε κατανοητός. Ο πρώτος λόγος του,τον Οκτώβριο του 1957-ακολούθησε και δεύτερος το 1959-προκάλεσε τρομερή εντύπωση αποδεικνύει του λόγου το αληθές:

“Kyrie, I eulogize the archons of the Panethnic Numismatic Thesaurus and the Oecumenical Trapeza for the orthodoxy of their axioms methods and policies, although there is an episode of cacophony of the Trapeza with Hellas. With enthusiasm we dialogue and synagonize at the synods of our didymous Organizations in which polymorphous economic ideas and dogmas are analyzed and synthesized. Our critical problems such as the numismatic plethora generate some agony and melancholy. This phenomenon is charateristic of our epoch. But, to my thesis we have the dynamism to program therapeutic practices as a prophylaxis from chaos and catastrophe. In parallel a panethnic unhypocritical economic synergy and harmonization in a democratic climate is basic. I apologize for my eccentric monologue. I emphasize my eucharistia to your Kyrie to the eugenic and generous American Ethnos and to the organizers and protagonists of this Ampitctyony and the gastronomic symposia“.

πηγή:www.tromaktiko.gr

Did you Know you speak Greek?

Γνωρίζατε ότι μιλάτε ελληνικά;Ήταν ο τίτλος παλαιότερης καμπάνιας προβολής της ελληνικής γλώσσας το 2020.Το υλικό του βίντεο, που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Εξωτερικών, απέστειλαν τα γραφεία της Ελληνικής Διπλωματίας που λειτουργούν στις διπλωματικές και προξενικές αρχές της χώρας μας στο εξωτερικό.

Η ελληνική γλώσσα σήμερα είναι μια από τις 24 επίσημες γλώσσες των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης,κύρια γλώσσα σε Ελλάδα και Κύπρο,ενώ είναι επίσημη αναγνωρισμένη μειονοτική γλώσσα σε Αλβανία, Τουρκία, Αρμενία, Ρουμανία ,Ουκρανία, Ουγγαρία και Ιταλία.

«Ούτω θέλω λαλείς, ούτω γράφεις». «Η αναζήτηση, ο δανεισμός ξένων λέξεων, γιατί είμαστε πια ευρωπαίοι, οι αγγλισμοί, οι γαλατισμοί, οι γερμανισμοί δεν είναι παρά δείγμα δουλικότητας, απαιδευσιάς ή και ηλιθιότητας».  

                                                           Aδαμάντιος Κοραής

Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική.

Το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου... 

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου...

Άξιον Εστί-Οδυσσέας Ελύτης

Η ελληνική γλώσσα δεν είναι δύσκολη γλώσσα. Είναι πλούσια γλώσσα.Εκπαιδευτικοί,μαθητές και γονείς ας αξιοποιήσουμε τον πλούτο της και το δυναμισμό της για να παράγουμε σκέψη, λόγο, συμπεριφορά και πολιτισμό. Γιατί τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική,όπως λέει ο Οδυσσέας Ελύτης.

ΒΟΣΤΙΤΣΑ 26 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1821.ΕΤΣΙ ΗΡΘΕ Η ΣΤΙΓΜΗ!

 

χαρακτικό: ΒΟΣΤΙΤΣΑ-ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1821,Kωνσταντίνος Κλουβάτος

Η Μυστική Συνέλευση της Βοστίτσας (26-30 Ιανουαρίου 1821)είναι ένα μεγάλο ιστορικό γεγονός πριν την έναρξη της Μεγάλης Επανάστασης.

                                                      Βοστίτσα:Χαλκογραφία του 19ου αιώνα

Είχε πολιτικό χαρακτήρα που καθόρισε την επίσημη έναρξη του αγώνα κάτι που φαίνεται από τις αποφάσεις της.Πρωταγωνιστές ήταν ο "μπουρλοτιέρης των ψυχών" Παπαφλέσσας και ο Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών Γερμανός.

                                                           Βοστίτσα: Οι 12 Βρύσες 19ος αιώνας

ΤΟ  ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ

Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης (αρχηγός της Φιλικής Εταιρίας από το 1820) ορίζει τον Παπαφλέσσα ως εκπρόσωπό του και υπεύθυνο για να μεταβεί στο Μοριά και στα νησιά, μεταφέροντας οδηγίες για την έναρξη της επανάστασης.

Το πασαλίκι του Μοριά το 1821

Αρχικά πήγε στην Ύδρα όπου οι πλοιοκτήτες και οι νοικοκυραίοι εξέφρασαν δισταγμούς, αφού δεν υπήρχε καμιά προετοιμασία.Επέμεινε όμως να γίνει ευρεία σύσκεψη σε κάποιο ασφαλές μέρος του Μοριά και επιλέχτηκε η Βοστίτσα γιατί:

• ήταν μέρος προσβάσιμο και ήρεμο,
• υπήρχαν πολλοί μυημένοι στη Φιλική Εταιρεία,
• οι Τούρκοι ήταν χαλαροί και ελέγχονταν από τον Ανδρέα Λόντο,
• η περιοχή δεν είχε περισσότερους από 300 Τούρκους κατοίκους,
• κορυφαία ονόματα Προεστών του Μοριά ήταν Αχαιοί,
• κοντά βρίσκονταν τα μεγάλα μοναστήρια Ταξιαρχών  και Μεγάλου  Σπηλαίου, οπότε η δικαιολογία τακτοποίησης των κτηματικών διαφορών τους ήταν επαρκής, αλλά και η βοήθεια που υπολόγιζαν  μεγάλη.

Έγιναν πέντε συνεδριάσεις σε διαφορετικά μέρη για λόγους ασφάλειας. Υπήρχε φόβος να προδοθούν και να εγείρουν υποψίες στους Τούρκους.Ο Αλή πασάς γνώριζε για τη Φιλική Εταιρεία.........

Το σπίτι του Παναγιώτη Δεσποτόπουλου σήμερα

Αυτά ήταν:

• στο σπίτι του Παναγιώτη Δεσποτόπουλου
• στο αρχοντικό του Ανδρέα Λόντου
• στο σπίτι του Λέοντα Μεσσηνέζη γαμπρού του Λόντου
• στο αρχοντικό του Αγγελή Μελετόπουλου
• στο σπίτι του Σωτήρη Χαραλάμπη
• στη μονή Ταξιαρχών
• στο μονύδριο του Αγίου Γεωργίου Τέμενης

Πρόσφατα, ο κ. Ιωάννης Κολλιόπουλος,  απόστρατος αξιωματικός με καταγωγή από την Τέμενη,  ερευνώντας απέδειξε ότι ήταν ο παλιός ναός του Αγίου Γεωργίου. Χτίστηκε το 1460 και μέχρι το 1843 ήταν μικρό μοναστήρι-μονύδριο των Ταξιαρχών με την παρακείμενη έκτασή του,όπως αποδεικνύεται από την ανάλυση του αρχιτεκτονικού σχεδίου και τους κώδικες της Μονής Ταξιαρχών που αποκαλύφθηκαν.Μέρος απόκεντρο και ασφαλές, μακριά από το βλέμμα του Τούρκου κατακτητή. Μάλιστα ο ιστορικός Κωνσταντίνος Παπαρηγόπουλος στο έργο του ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ αναφέρει το γεγονός και συγκεκριμένα ότι έγινε  "εν τη μονή του αγίου Γεωργίου περί το Αίγιον".Με την ερευνητική εργασία του κ. Ιωάννη Κολιόπουλου ήρθε η στιγμή της ανακάλυψης. Βρισκόταν στην ίδια θέση όπως και σήμερα εδώ και πεντακόσια χρόνια. Απλά δεν είχε ερευνηθεί ποτέ επιστημονικά.Στις 27/10/2019 με την παρουσίαση του βιβλίου "Ο Αη Γιώργης της Τέμενης-Το Μονύδριο της Συνέλευσης" των κ.κ. Βάνας Μπεντεβή, Φιλολόγου-Ιστορικού & Χρύσας Δημητρίου, Θεολόγου-Αρχαιολόγου πήρε το δρόμο της επίσημης ιστορικής τεκμηρίωσης.

Το εξώφυλλο του ομώνυμου βιβλίου που παρουσιάστηκε στις 27/10/2019 στο ενοριακό κέντρο του Αγίου Γεωργίου στη Τέμενη από τις κ.κ. Μπεντεβή και Δημητρίου.

Η παλιά εκκλησία του Αγίου Γεωργίου Τέμενης

Η Συνέλευση ήταν Μυστική γιατί έτσι αναφέρεται από όλους τους ερευνητές και ιστορικούς συγγραφείς, επειδή άλλαζαν συνεχώς τόπους  συγκέντρωσης και σκόπιμα διέδωσαν ότι συνεδρίαζαν για να λύσουν κτηματικές διαφορές ανάμεσα στο Μ. Σπήλαιο και στη Μονή Ταξιαρχών.

Η Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου

H Μονή Ταξιαρχών Αιγιαλείας

Οι σύνεδροι ήταν περίπου είκοσι πέντε. Από αυτούς οι δέκα ήταν κληρικοί.Πρώτος ο Παπαφλέσσας, ο κύριος εισηγητής της Συνέλευσης ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ως προεδρεύων,o αρχιδιάκονός του Θεόφιλος Βλαχοπαπαδόπουλος, μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών,  ο επίσκοπος Κερνίτσης (σημ. Καλαβρύτων & Αιγιαλείας) Προκόπιος, ο επίσκοπος Χριστιανουπόλεως (σημ. Κυπαρισσίας )Γερμανός με τον πρωτοσύγκελό του, μετέπειτα ιστορικό Αμβρόσιο Φραντζή από  το Μεσορρούγι Ακράτας, ο ιερομόναχος Ιερόθεος και οι τρεις ηγούμενοι των μονών Ταξιαρχών, Μεγάλου Σπηλαίου και Αγίας Λαύρας.

ο Παπαφλέσσας

ο Παλαιών Πατρών Γερμανός

Ο Αιγιώτης προεστός Ανδρέας Λόντος

Ο Καλαβρυτινός προεστός Ανδρέας Ζαΐμης

Οι πρόκριτοι Ανδρέας Λόντος, Ανδρέας και Ασημάκης Ζαΐμης, ο Σωτήρης και ο Σπυρίδων Χαραλάμπης και ο Ανδρέας Χριστοδούλου από την Ακράτα,ο Λέων Μεσσηνέζης, ο Σωτήρης Θεοχαρόπουλος, ο Ασημάκης Φωτήλας, ο Ιωάννης Παπαδιαμαντόπουλος και ο Νικόλαος Λόντος από την Πάτρα,ο Ιωάννης Παπαδόπουλος ο Παναγιώτης Δεσποτόπουλος με το γιο του Αλέξανδρο,ο πρώην βεκίλης του καζά της Βοστίτσας Αγγελής Μελετόπουλος, ο Κωνσταντίνος Ιωάννου ή Ορεινός, ο μεγαλοκτηματίας Μιχαήλ Θεοδώρου ο Αλέξιος Ιγγλέσης , ο Γεώργιος Ευσταθίου και ο Αναγνώστης-Ιωάννης  Αλεξανδρόπουλος  από τη Φτέρη.

Η Μυστική Συνέλευση της Βοστίτσας έδειξε δυνατότητες, ελλείψεις και τις αδυναμίες της επανάστασης. Έδειξε τόσο το πάθος και την αποφασιστικότητα (στο πρόσωπο του Παπαφλέσσα)  όσο την ανησυχία και το δισταγμό, το δύσκολο και επικίνδυνο του εγχειρήματος (στην αντίδραση του Παλαιών Πατρών Γερμανού). Άλλωστε το πάθημα των Ορλωφικών ήταν ακόμα νωπό στις μνήμες κυρίως των μεγαλύτερων εκείνης της εποχής.

Το βιβλίο "Ο κατακαημένος Μοριάς και η δραματική ιστορία του" του Αιγιώτη ιστορικού Τάκη Σταματόπουλου που περιγράφει τις καταστροφές του τόπου από τους Τούρκους το 1770-72

Η Μυστική Συνέλευση της Βοστίτσας .Απόσπασμα από την ταινία "Παπαφλέσσας"

Ωστόσο, παραμένει το πιο σημαντικό γεγονός στην προετοιμασία του αγώνα, γι αυτό και στα πρώτα χρόνια του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους θεωρείτο ως η έναρξη της επανάστασης αφού ήταν ουσιαστικά η πρώτη Εθνική Συνέλευση των Ελλήνων, που με τις τελικές αποφάσεις της προσδιόρισε τη έναρξη της Μεγάλης Επανάστασης και την ταυτόχρονη ένοπλη δράση των αγωνιστών.

Άλλωστε, η επαναστατική διάθεση είχε κυριεύσει ολόκληρη την Πελοπόννησο και τίποτα δεν μπορούσε να τη σταματήσει.Οι συμμετέχοντες στη Συνέλευση γρήγορα βρέθηκαν πρωταγωνιστές στην έναρξη του αγώνα και κατόπιν στα πρώτα βήματα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους... 
Ο Παπαφλέσσας είχε καταφέρει να λάβει τη συγκατάβαση όλων για την έναρξη του αγώνα παρά τις όποιες ενστάσεις και αντιρρήσεις είχαν διατυπωθεί.Πιστεύεται ότι κρατήθηκαν πρακτικά, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχουν βρεθεί.

Ο όρκος των Επαναστατών Ελλήνων στη Βοστίτσα-Von Schwanthaler-Αίθουσα Τροπαίων της Βουλής

Αποφάσεις όχι μόνο πάρθηκαν και αποτέλεσαν το πρώτο διπλωματικό έγγραφο-αναφέρονται 11 Άρθρα, αλλά υλοποιήθηκαν από εκείνη την ημέρα και μέχρι την έναρξη της επανάστασης. Εξάλλου τις έστειλαν εγγράφως παντού με ειδικούς απεσταλμένους στην Ύδρα, την Κωνσταντινούπολη, στη Ρωσία και σε όλο το Μοριά.(Δημ. Τομαράς - Ιωάννης Παπαρηγόπουλος - Ιερόθεος Μεγαλοσπηλαιώτης - Νικόλαος Πονηρόπουλος) Όρισαν ταμία τον Ιωάννη Παπαδιαμαντόπουλο, ο οποίος άρχισε να μαζεύει χρήματα για τον αγώνα.Λόντος και Μελετόπουλος άρχισαν τη στρατολογία.

Ο Νικόλαος Χριστοδούλου Σολιώτης έριξε την πρώτη τουφεκιά στο Μοριά...

Οι σύνεδροι, ομόφωνα αποφάσισαν να μην υπακούσουν στην πρόσκληση του Μόρα Βαλεσί της Τριπολιτσάς - Άρθρο 11- και "να το βαρέσουν εις το λεβέντικο" κάτι που έγινε από το Νικόλαο Χριστοδούλου Σολιώτη στο Αγρίδι Ακράτας, στις 14 Μαρτίου 1821.Ήταν επαναστατικές πράξεις, ήταν η αρχή του ένοπλου αγώνα.

Οι Τούρκοι άρχισαν να υποπτεύονται για τον ξεσηκωμό.Ο Σελίκ Πασάς της Τρίπολης είχε πληροφορηθεί για τη Συνέλευση, ενώ ο Σεκίλ Αγάς στην Πάτρα πίεζε τον Παλαιών Πατρών Γερμανό να του αποκαλύψει τι έγινε στη Βοστίτσα.
Ο Ανδρέας Λόντος, που μιλούσε άριστα τουρκικά, έπεισε προς στιγμήν τον Αγά ότι οι ραγιάδες δε θα επαναστατήσουν ποτέ γιατί οι προύχοντες δε θέλουν, κερδίζοντας χρόνο.

ΟΙ ΚΥΡΙΟΤΕΡΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

Οι δύο από τους κυριότερους συγγραφείς ήταν σύνεδροι.Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός στα Απονημονεύματά του γράφει σελίδες ολόκληρες για τη Συνέλευση της Βοστίτσας.

  Ο επίσκοπος Αμβρόσιος Φραντζής και το έργο του

Ο αγωνιστής κληρικός Αμβρόσιος Φραντζής αφιερώνει όλο το 4ο κεφάλαιο του πρώτου τόμου ενός σπουδαίου τετράτομου έργου "Επιτομή της Ιστορίας της Αναγεννηθείσης Ελλάδος" καταγράφει λεπτομερώς τη διαδικασία και τις αποφάσεις της Συνέλευσης.
Ο Ιωάννης Φιλήμων (1798–1874) Έλληνας ιστορικός συγγραφέας του 19ου αιώνα και εκδότης της εφημερίδας Αιών, κάνει εκτενή αναφορά με ασφαλή συμπεράσματα για το ιστορικό γεγονός και  χαρακτηρίζει τη Συνέλευση εθνική,ουσιαστική,πανελλήνια.
Όλοι οι απομνημονευματογράφοι, Φωτάκος, Γιάννης  Μακρυγιάννης, Κωνσταντίνος Δεληγιάννης, Μιχαήλ Οικονόμου, Νικόλαος Σπηλιάδης και Νικόλαος Δραγούμης αναφέρονται σε αυτήν.
Επίσης οι σύγχρονοι ιστορικοί με το γεγονός Σπυρίδων Τρικούπης, Αναστάσιος Γούδας και Κωνσταντίνος Παπαρηγόπουλος την χαρακτηρίζουν και την αξιολογούν ως επαναστατικό γεγονός μεγάλης σημασίας.
Οι νεότεροι ιστορικοί όπως ο Αργίτης δικηγόρος-ιστορικός Δημήτριος Βαρδουνιώτης, τη χαρακτηρίζει Πρώτη Εθνική,  ο Τάκης Κανδηλώρος τη θεωρεί Περίφημη και Αντιπροσωπευτική, ο Ακαδημαϊκός Διονύσιος Κόκκινος αναφέρει ότι Επιταχύνεται η έκρηξις της Επαναστάσεως, εκτιμώντας το γεγονός όχι ως προεπαναστατικό αλλά εναρκτήριο του αγώνα.
Ασκεί κριτική σε όσους εσφαλμένα και κακόβουλα υποστήριξαν ότι  η φράση "αποφάσισαν ανακοπήν" μέχρι να κοπάσει ο θόρυβος ερμηνεύεται ως ματαίωση, γιατί αυτή η άποψη δεν τεκμηριώνεται πουθενά! 
Η πολύτομη "Ιστορία του Ελληνικού Έθνους"της Εκδοτικής Αθηνών στο τόμο ΙΒ σελ. 76-78 (Νεότερη Έκδοση,τόμος 27 σελ. 81-83)επικροτείται η τόλμη και ο ενθουσιασμός του Παπαφλέσσα καθώς και η σύμπλευση των προκρίτων της Βοστίτσας μαζί του.
Ακόμα και ξένοι ιστορικοί αναφέρονται στη Συνέλευση της Βοστίτσας συνοπτικά με κριτική άποψη.(o Aυστριακός Anton Prokesch, ο Άγγλος George Finley και ο Γερμανός Carl Mendelson Bartholdy)
Νεότεροι ιστορικοί όπως ο καθηγητής Βασίλης Σφυρόερας χαρακτηρίζει τη Συνέλευση "Ως το τελευταίο προεπαναστατικό και το Πρώτο Επαναστατικό γεγονός"
Ο Σαράντος Καργάκος επισημαίνει τη σπουδαιότητα της "Μυστικής εν Αιγίω Συνελεύσεως" στο βιβλίο του "Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ" καθώς δρομολόγησε ραγδαίες εξελίξεις για την έναρξη του Αγώνα.

Εξώφυλλο του βιβλίου του καθηγητή Αθανάσιου Φωτόπουλου

Στα ίδια συμπεράσματα καταλήγει ο  Αθανάσιος Φωτόπουλος, καθηγητής ιστορίας του ΠΤΔΕ Πατρών στο βιβλίο του "ΟΙ ΚΟΤΣΑΜΠΑΣΗΔΕΣ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ  ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ (1715-1821) σελ.192-204.
Ο καθηγητής Ιστορίας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών π. Γεώργιος Μεταλληνός δίνει τη Διαλεκτική διάσταση του γεγονότος,όπου οι αντιπαραθέσεις  και οι αντιρρήσεις, επιφέρουν τη σύνθεση των αποφάσεων, μέσω του διαλόγου.
Ο Dr. Σταθακόπουλος Δημήτριος ο νεότερος σήμερα πανεπιστημιακός καθηγητής Ιστορίας που ασχολείται με τη Μεγάλη Επανάσταση και την Τοπική Ιστορία κατά την Οθωμανική περίοδο, έχει τονίσει τη σπουδαιότητα των διεργασιών που έχουν όλα τα χαρακτηριστικά μιας σύγχρονης πολιτικής συγκέντρωσης με τα αποτελέσματά της, που οδήγησαν στην έναρξη της Επανάστασης.Εκεί υπήρξε διάλογος πολιτικός, αντιρρήσεις, συγκλίσεις και στο τέλος αποφάσεις..... υπογραμμίζει ο κ. Σταθακόπουλος.

OI AIΓΙΩΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΚΑΙ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Οι Αιγιώτες ιστορικοί έχουν όλοι ασχοληθεί με το γεγονός.
Πρώτος ο Αλέξανδρος Δεσποτόπουλος, γιος του σύνεδρου Παναγιώτη Δεσποτόπουλου, άφησε παρακαταθήκη ολόκληρο το έργο του  "Η μυστική εν Αιγίω συνέλευσις του 1821" (έκδ. Αίγιο, 1892).
Ο Παναγιώτης Ξινόπουλος στην πραγματεία του "Το Αίγιον δια μέσου των αιώνων" δίνει έμφαση στις αποφάσεις της Συνέλευσης που έθεσε ως όριο την έναρξη του αγώνα στις 25 Μαρτίου.

Πορτραίτα Ηρώων -Εξώφυλλο

Ο κορυφαίος ιστορικός της πόλης του Αιγίου Αρίστος Σταυρόπουλος στο πρώτο έργο του "Πορτραίτα Ηρώων" αναφέρει: Η Συνέλευση αυτή είναι υψίστης πολιτικής σημασίας. Είναι η πρώτη Εθνική Συνέλευση των Ελλήνων.....

Εξώφυλλο βιβλίου του ιστοριοδίφη Νύση Μεταξά-Μεσσηνέζη

Ο ιστοριοδίφης Νύσης Μεταξάς - Μεσσηνέζης στη μελέτη του "Το Αίγιο στον Αγώνα" επισημαίνει το ρόλο της Συνέλευσης στην Εθνεγερσία.
Ο φιλόλογος Τάκης Σταματόπουλος στα έργα του "Ο εσωτερικός αγώνας","Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός χωρίς Θρύλο" και "Ανδρέας Λόντος" δίνει έμφαση στην αντιπαράθεση Παπαφλέσσα-Παλαιών Πατρών Γερμανού.
Ο συγγραφέας Γεώργιος Θεοδ. Παπαγεωργίου στο έργο του "Η Βοστίτσα και το Εικοσιένα" αφιερώνει ολόκληρο κεφάλαιο για τη Μυστική Συνέλευση και θεωρεί τις αποφάσεις της επαναστατικές.Γράφει:Τελειώνοντας η Συνέλευσι της Βοστίτσας εκυκλοφόρησαν στην πόλι πατριωτικά άσματα.Η στροφή ενός έλεγε:"Το αίμα των Τούρκων ας τρέξει προ των ποδών".

Ο Γεώργιος Παναγόπουλος

Εκείνος όμως που έγραψε για τη Μυστική Συνέλευση της Βοστίτσας στο ομώνυμο βιβλίο του και εργάστηκε για να την προβάλει στο πανελλήνιο, ήταν ο συμβολαιογράφος, ιστορικός ερευνητής, συγγραφέας, ο αιγιολάτρης οραματιστής δήμαρχος, Γεώργιος Παναγόπουλος (1910-1988), μια εμβληματική μορφή της πόλης στον 20ο αιώνα. Δίκαια πρέπει να βρίσκεται στην κορυφή των Επιφανών Αιγιαλέων.

Εξώφυλλο του βιβλίου του Γεώργιου Παναγόπουλου

Έκανε έργο ζωής το γεγονός της Συνέλευσης.Δούλεψε άοκνα και ανιδιοτελώς χρόνια, φτάνοντας στα αρχεία ξένων Πανεπιστημίων και Ινστιτούτων, αναζητώντας πηγές τοπικής ιστορίας. Το βενετικό κτηματολόγιο της Βοστίτσας και η Μυστική Συνέλευση, τεκμηριώνονται αδιαμφισβήτητα με επιστημονική πληρότητα.
Ο ίδιος οργάνωσε στο Άργος το 1971 ειδικό συνέδριο με μοναδικό θέμα τη Συνέλευση.Εκτός από το Γεώργιο Παναγόπουλο, τοποθετήθηκαν  ο πρόεδρος της Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών, ιστορικός Τάσος Γριτσόπουλος, και ο καθηγητής Νεοελληνικής Ιστορίας Εμμανουήλ Πρωτοψάλτης.
Ο Τάσος Γριτσόπουλος που έχει εκπονήσει αξιόλογη μελέτη για τα γεγονότα και τη σημασία τους αποδέχεται τη θετική συμβολή της Συνέλευσης "ως σταθμόν με ιδιάζουσαν σημασίαν" στην Παλλιγενεσία του 'Εθνους.

χαρακτικό:ΒΟΣΤΙΤΣΑ-ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1821

Επίσης το χαρακτικό του Κωνσταντίνου Κλουβάτου με τίτλο ''ΒΟΣΤΙΤΣΑ-ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1821" φιλοτεχνήθηκε κατά παραγγελία του Γεώργιου Παναγόπουλου. Κυκλοφόρησε διεθνώς ως γραμματόσημο το 1975, αφιερωμένο στα 150 χρόνια από το θάνατο του πρωταγωνιστή της Συνέλευσης Παπαφλέσσα, στο Μανιάκι.

Γραμματόσημο:Η Μυστική Συνέλευση της Βοστίτσας

Πρόκειται για μια πολυπρόσωπη παράσταση που ξεχωρίζουν οι πρωταγωνιστές, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός καθιστός στο τραπέζι και σκεφτικός (συμβολίζει τη λογική και την ευθύνη) ενώ ο Παπαφλέσσας, όρθιος με υψωμένα χέρια και βλέμμα έντονο (συμβολίζει την τόλμη και την αποφασιστικότητα).
Το 1971 που συμπληρώθηκαν εκατόν πενήντα χρόνια από την επανάσταση του 1821, το Γυμνάσιο Αρρένων Αιγίου παρουσίασε θεατρική παράσταση βασισμένη στο έργο του Κώστα  Ριζόπουλου "Η ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΒΟΣΤΙΤΣΑΣ" με μεγάλη επιτυχία.
Τα τελευταία σαράντα χρόνια όλες οι τοπικές εφημερίδες έχουν φιλοξενήσει  αναφορές Αιγιαλέων ερευνητών και δημοσιογράφων με σκοπό να την αναδείξουν.'Εχουν γράψει:

• ο εκδότης του Βήματος της Αιγιαλείας,Φάνης Ζουρόπουλος
• ο αείμνηστος λογοτέχνης Κώστας Ριζόπουλος
• ο ποιητής, συγγραφέας, ιστορικός και δημοσιογράφος Γιάννης Ανδρικόπουλος

  

Ταξίαρχος ε.α Κολιόπουλος Ιωάννης. Είναι εκείνος ο οποίος ανακάλυψε έπειτα από έρευνα, το σημείο όπου πραγματοποιήθηκε Η Μυστική Συνέλευση της Βοστίτσας, στην Τέμενη Αιγίου, στο εκκλησάκι του παλαιού ναού Αγίου Γεωργίου.

• οι αξιωματικοί εν αποστρατεία Γεώργιος Σπηλιόπουλος και Ιωάννης Κολιόπουλος από την Τέμενη Αιγίου
• o Aνδρέας Μαγκλάρας, δικηγόρος, ιστοριοδίφης ερευνητής, δημοτικός σύμβουλος από τα ιδρυτικά μέλη της ΙΛΕΑ
• ο δημοτικοί σύμβουλοι της μείζονος και ελάσσονος μειοψηφίας του Δήμου Αιγιαλείας  Κώστας Παπακωνσταντίνου, δάσκαλος και Γρηγόρης Τριανταφυλλόπουλος εκδότης-δημοσιογράφος καθώς και   και οι τέως δημοτικοί σύμβουλοι κ.κ. Γεώργιος Παπακωνσταντίνου και Αθανάσιος Παπανικολόπουλος,εκπαιδευτικός-συγγραφέας.
• η κ. Βάνα Μπεντεβή, φιλόλογος-ιστορικός ,πρόεδρος της ΙΛΕΑ

Ο τέως δήμαρχος Αιγιαλείας κ. Αθανάσιος Παναγόπουλος και η πρόεδρος της ΙΛΕΑ κ. Βάνα Μπεντεβή

Μεγάλη προσφορά για την ανάδειξη και την καθιέρωση της 26ης Ιανουαρίου ως επίσημης Τοπικής Εορτής με το ΠΔ 157( ΦΕΚ 206, τ.Α'/29-12-2017) έχει η Ιστορική Λαογραφική Εταιρεία Αιγίου ΙΛΕΑ και η πρόεδρός της κ. Βάνα Μπεντεβή για την αδιάλειπτη προσπάθεια που πήρε "σάρκα και οστά" τη φετινή χρονιά.

ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Επετειακή έκδοση του Δήμου Αιγιαλείας αφιερωμένη στη Μυστική Συνέλευση της Βοστίτσας.Συγγραφείς Βάνα Μπεντεβή και Μάριος Χριστόπουλος

"Αποτελεί προϊόν μιας τεράστιας και μακρόχρονης προσπάθειας ,τόσο από μέρους της Δημοτικής Αρχής και του Δημάρχου προσωπικά, όσο και από μέρους της Προέδρου της Ιστορικής Λαογραφικής Εταιρίας ΙΛΕΑ.
Σημειωτέον ότι με την εν λόγω αναγνώριση το Αίγιο αποκτά το αναλογούν μερίδιο από την προσφορά του στον Απελευθερωτικό Αγώνα του 1821 και στέκεται ισάξια στις πρωταγωνίστριες πόλεις της περιόδου αυτής, την Πάτρα ,τα Καλάβρυτα και την Καλαμάτα," όπως γράφτηκε στο τοπικό τύπο.

Η σημαία του Ανδρέα Λόντου που ύψωσε στη Βοστίτσα-Αίγιο στις 21 Μαρτίου 1821

Ήρθε η στιγμή-Ντοκιμαντέρ Βοστίτσα 1821-Απόσπασμα,Β. Γεωργαντάς

Πηγές: 
proti on line

el wikipedia

H Μυστική Συνέλευση της Βοστίτσας-Επετειακή έκδοση Δήμου Αιγιαλείας
Μπεντεβή Βάνα,Αρθρογραφία στο τοπικό τύπο

Παναγόπουλος Γεώργιος,τέως δήμαρχος"Μυστική Συνέλευση της Βοστίτσας"

Σταυρόπουλος Αρίστος"Ιστορία της πόλεως του Αιγίου
Μεταξάς-Μεσσηνέζης Νύσης,Το Αίγιο στον Αγώνα
Ιστορία του Ελληνικού Έθνους-Εκδοτική Αθηνών

Βάνα Μπεντεβή & Χρύσα Δημητρίου"Ο Αη Γιώργης της Τέμενης-Το Μονύδριο της Συνέλευσης"

Κώστας Παπακωνσταντίνου,Αξιοποίηση της Τοπικής Ιστορίας-επιμορφωτική ημερίδα Σχολικής Συμβούλου 7ης Περιφέρειας
Κολιόπουλος Ιωάννης, αξιωματικός ε.α.Έρευνα για τη μονή Αγίου Γεωργίου πέριξ του Αιγίου
https://www.youtube.com/watch?v=iIGwWJfXaXk
http://www.lavaron.gr/articles/mistiki-sinelefsi-vostitsas
http://www.kalavrytanews.com/2017/01/26-29-1821.html

Πρωτοπρ. Γεωργίου Δ. Μεταλληνού,Η «Μυστική Σύσκεψη» τηςΒοστίτσας

https://www.facebook.com/%CE%9C%CF%85%CF%83%-315352012203186/